Η Ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας                ΦΑΞ: 2237023444  Τηλ:2237080901   Κιν: 6974998918

Έκδοση της Τετάρτης 30 Ιουνίου 2004 | Αριθμός φύλλου 85

Ναρκωτικά: Αξίζει να ζει κάποιος "επικίνδυνα";

του Νίκου Πολύζου

Η εισβολή των ναρκωτικών στις σύγχρονες "πολιτισμένες" κοινωνίες δεν έχει το χαρακτήρα της επιδρομής, γιατί θα υπήρχε "σήμα κινδύνου". Δεν μοιάζει με την αγέλη του "ρινοκερώτου" του Ιονέσκο, γιατί το ποδοβολητό της θα προκαλούσε φόβο, ταραχή, αντίδραση. Η εισβολή των ναρκωτικών συντελείται "νωχελικά", "αθόρυβα", "ανεπαίσθητα" με τη μορφή της παρηγοριάς, της ελπίδας, της έμπνευσης, του θάρρους και της προσδοκίας. Η "φυγή" μπλέκεται στη ματαιότητα του ονείρου. Ενός ονείρου που δεν πραγματώνεται ποτέ.

Το πρόβλημα που δημιουργείται, είναι γνωστό ότι αποτελεί πραγματική μάστιγα. Η τραγικότερη όψη του, όμως, είναι το γεγονός ότι πλήττει αποκλειστικά, σχεδόν, νέους, το πλέον ζωντανό και δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας. Αυτός είναι και ο λόγος του παρόντος σημειώματος με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών στις 26 Ιουνίου για προβληματισμό, τόσο αυτών που δεν έχουν σχέση, όσο και εκείνων που πειραματίζονται μ' αυτά, με δεδομένο ότι το φαινόμενο αυτό δεν έχει αφήσει έξω την Ευρυτανία, αφού κατά το έτος 2003 το Τμήμα Ασφαλείας Καρπενησίου επελήφθη τριάντα δύο (32) συνήθων υποθέσεων ναρκωτικών και εφάρμοσε το Ν. περί ναρκωτικών σε τριάντα πέντε (35) άτομα. Σε δεκαέξι (16) από αυτά, εκτός της συνήθους διαδικασίας, ελήφθησαν και βιολογικά υλικά (αίμα και ούρα) επειδή προέκυψε ότι οδηγούσαν. Από τις αναλύσεις που ακολούθησαν για δεκατρία (13) διαπιστώθηκε ότι οδηγούσαν ενώ είχαν κάνει χρήση κάποιας ναρκωτικής ουσίας, σε μερικές δε περιπτώσεις και περισσοτέρων της μιας ουσιών.

Η προσέγγιση του θέματος είναι, βεβαίως, Αστυνομική. Δεν είναι, ούτε ψυχιατρική-ψυχολογική, ούτε κοινωνιολογική για να περιγράψει τα αίτια αυτού του φαινομένου. Η Αστυνομία, όπως είναι γνωστό, έχει επωμισθεί ένα σοβαρό μέρος της αντιμετώπισης του, τόσο κατασταλτικά, με την προσπάθεια περιορισμού των ουσιών και την αντιμετώπιση εκείνων που συλλαμβάνονται στα πλαίσια του Νόμου, όσο και προληπτικά με διάφορες πρωτοβουλίες της, αλλά και τη δημιουργία περιβάλλοντος και πεποίθησης υψηλού ρίσκου σε όσους "ενδιαφέρονται", ή σχετίζονται μ' αυτή τη δραστηριότητα. Σ' αυτή την περίπτωση το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται, κυρίως, με τους ελέγχους, που, βεβαίως, δεν είναι ευχάριστοι και προκαλούν ποικίλες αντιδράσεις, αλλά αυξανόμενοι αναδεικνύουν όλο και περισσότερο το πρόβλημα, γεγονός που επιβάλλει να εντατικοποιηθούν. Από αυτήν την οπτική γωνία, χωρίς να έχω σκοπό να "τρομάξω" τους αναγνώστες, θα 'θελα να τους μεταφέρω την μικρή εμπειρία μου, από την αντιμετώπιση των νέων που συνελήφθησαν στην περιφέρεια μας από το Τμήμα Ασφαλείας Καρπενησίου. Έχει διαπιστωθεί ότι όλοι τους, σχεδόν, αγνοούσαν τη Νομοθεσία και τις συνέπειες, τόσο ποινικές και διοικητικές, όσο και σε βάρος της υγείας των. Προέβαλαν πάντα τις ίδιες δικαιολογίες για άλλες νόμιμες ουσίες (καπνό και αλκοόλ) και, τέλος, διακατέχονταν από το φόβο της τυχόν αποκάλυψης της συμπεριφοράς τους στους γονείς τους και στην οικογένεια τους, στον κοινωνικό τους περίγυρο και στο χώρο εργασίας τους.

Από πλευράς Νομοθεσίας δηλ, τι ισχύει και τι εφαρμόζεται -αστυνομική προσέγγιση -, η προμήθεια ναρκωτικών, η κατοχή μικροποσότητας για ίδια χρήση και χρήση ναρκωτικών είναι ποινικά κολάσιμες πράξεις, για τις οποίες προβλέπονται και διοικητικές κυρώσεις από άλλες διατάξεις νόμων π.χ. μη χορήγηση άδειας θήρας, άδειας κατοχής κυνηγετικού όπλου, άδειας εργασίας του Π.Δ. 180/1979, άδειας εργασίας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις υπηρεσιών ασφαλείας κ.λ.π. Για τους τοξικομανείς προβλέπεται διαφορετική ποινική μεταχείριση και μάλλον δεν τους "αφορά" αυτή εδώ η παρουσίαση. Επιπλέον, και το σοβαρότερο από πλευράς ποινικής αντιμετώπισης, η οδήγηση μεταφορικών μέσων υπό την επίδραση ναρκωτικών συνεπάγεται αυστηρές ποινικές και διοικητικές κυρώσεις -ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) ετών, χρηματική ποινή από 300 έως 30.000 Ευρώ και στέρηση της άδειας οδήγησης για δύο (2) τουλάχιστον έτη και εάν προκύψει κοινός κίνδυνος ζωής ανθρώπου επιβάλλεται ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης. Άρθρο 10 Ν. 1729/87-. Για τις συνέπειες στην υγεία, ο γιατρός είναι αρμοδιότερος να απαντήσει και παραλείπεται κάθε επισήμανση. 

Ως Αστυνομικός, θα ήταν παράλειψη αν δεν προσέγγιζα το θέμα και από μια άλλη πλευρά, κυρίως ανθρώπινη, επισημαίνοντας το σοβαρό προσωπικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι συλληφθέντες σχετικά με την αγωνία τους για την τυχόν αποκάλυψη της συμπεριφοράς τους στον κοινωνικό τους περίγυρο, στην εργασία τους και ειδικότερα, για τους νεαρότερους, στους γονείς τους. Αν δεν το αποφύγουν, μάλλον δύσκολο, έχει παρατηρηθεί ότι διαταράσσονται οι σχέσεις, χάνεται η εμπιστοσύνη, κυριαρχεί η ντροπή και άλλα αρνητικά συναισθήματα που βάζουν σε σοβαρή δοκιμασία και τους ίδιους και τους οικείους τους. Σε σοβαρό προβληματισμό μπαίνουμε και εμείς όταν πρέπει να ειδοποιήσουμε τους γονείς για τέτοια θέματα. Όλα τα ανωτέρω δημιουργούν αμέσως τα εύλογα ερωτήματα: Πρέπει να ρισκάρει κάποιος τόσο επιπόλαια; Εκείνος που έχει εμπλακεί σ' αυτή τη διαδικασία και πειραματίζεται με τις ουσίες είναι ήρεμος ; Αξίζει, λοιπόν, να ζει κάποιος "επικίνδυνα"; Οι απαντήσεις είναι δικές σας...

Περί ερμηνειών της κάλπης

Του Ηλία Κ. Τσιώλη

Μιλάνε και γράφουνε πολλοί για επιδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής από το αποτέλεσμα των εκλογών για το ευρωκοινοβούλιο. Οφείλει κάποιος να τους πληροφορήσει ότι εκθέτουν εαυτούς με τόσο άστοχα συμπεράσματα. Διότι και οι πλέον ακραιφνείς, πλην σκεπτόμενοι νεοδημοκράτες, γνωρίζουν ότι τους τρεις αυτούς μήνες δεν παράχθηκε έργο αντίστοιχο της εμπιστοσύνης του 45,5%. 

Δεν παράχθηκε έργο για αρκετούς λόγους. Κάθε κυβέρνηση δικαιούται έναν χρόνο ενημέρωσης και προσαρμογής.

Το Κυπριακό και οι Αγώνες καταναλώνουν τεράστιο μέρος των προσπαθειών κυβέρνησης και Πρωθυπουργού.

Πολλοί από τους υπουργούς βρίσκονται σε σύγχυση αν θα καταργήσουν τις υπάρχουσες διοικητικές δομές που διευθύνονται από στελέχη της αντιπολίτευσης και με τι θα τις αντικαταστήσουν. 

Στην ίδια εξάλλου κατεύθυνση, εξακολουθεί να υπάρχει σε αρκετούς εντός του κυβερνώντος κόμματος το δίλημμα της επανίδρυσης του κράτους προς όφελος όλων των Ελλήνων ή της εγκαθίδρυσης ενός κομματικού κράτους στη θέση του προηγούμενου.

Τέλος η αντίφαση μεταξύ του γνήσιου οικονομικού φιλελευθερισμού που εκφράζει προγραμματικά η Νέα Δημοκρατία και του φιλολαϊκού προφίλ που προεκλογικά ενδύθηκε καθυστερεί την κατάθεση νομοσχεδίων μέχρι να εκλείψουν χρονολογικά οι λόγοι πιθανής κυβερνητικής αστάθειας. Η πολιτική χαμηλού προφίλ και έλλειψης συγκρούσεων απευθύνεται σε έναν κόσμο που είχε κουραστεί από τους μεγαλοσχήμονες πρώην υπουργούς της αντιπολίτευσης. Ταυτόχρονα όμως υπηρετεί πιστά την τακτική του "ψόφιου κοριού" συντηρώντας και αυξάνοντας τα ποσοστά της νεοεκλεγείσας κυβέρνησης.

Είναι λοιπόν αδιανόητο να περιγράφει κανείς το αποτέλεσμα ως επιδοκιμασία του κυβερνητικού έργου. Υπάρχουν όμως ικανοποιητικοί λόγοι για αυτό το αποτέλεσμα.

Οι Έλληνες επιδοκίμασαν το νέο ύφος της κυβέρνησης που με την εξαίρεση του υπουργού ΠεΧωΔε, κινείται αθόρυβα και σεμνά.

Η κυβέρνηση δεν είναι ιδιαίτερα παραγωγική, όμως οι Έλληνες ποτέ δε βιάζονται ειδικά όταν πρόκειται να κοπιάσουν. Συνεπώς ανέχονται καλά αυτή την αρχική νωθρότητα που χαρακτηρίζει την κυβέρνηση.

Η "κυβερνητική αντιπολίτευση" που ασκείται από τη Νέα Δημοκρατία παραμένει επίκαιρη λόγω της μεγάλης περιόδου διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ. 

Η εφαρμογή των ευνοϊκών μέτρων που το ΠΑΣΟΚ ψήφισε, αλλά τώρα επέτρεψε η κρατική γραφειοκρατία να εφαρμοστούν, συντελεί στην αίσθηση ότι επιτέλους δικαιώνονται κάποιες κοινωνικές ομάδες.

Τέλος οι υποσχέσεις που δόθηκαν προεκλογικά ως απάντηση στην αγωνία χιλιάδων παιδιών και γονιών παραμένουν επίκαιρες τρεις μήνες μετά. 

Σε αυτές δε, προστέθηκαν και άλλες σε ανθρώπους που πίστεψαν ότι η σεμνή και ταπεινή διαχείριση της εξουσίας θα μπορούσε να εξασφαλίσει και για αυτούς μια ελπίδα κι ας είχαν επιλέξει άλλο φορέα ικανοποίησης αιτημάτων στις εθνικές εκλογές. 

Κοντά σε αυτούς τους λόγους υπάρχουν φυσικά άλλοι τόσοι οι οποίοι αφορούν την αντιπολίτευση με κύριο εξ' αυτών το ότι δεν πείθει ως κυβερνητική πρόταση. 

Αλλά ποιος νοήμων άνθρωπος θα περίμενε να πείσει ένα κόμμα που έχασε τις εκλογές πριν τρεις μήνες μετά από 11 χρόνια συνεχούς διακυβέρνησης; Και ποιος νοήμων αρχηγός θα επιδιδόταν σε προσπάθειες ανακατάληψης της εξουσίας με ένα κόμμα που μόλις αποδοκιμάστηκε; 

Συνεπώς ας είμαστε λίγο υπομονετικοί και με την κυβέρνηση και με την αντιπολίτευση. Αυτή τη στιγμή προέχουν οι Ολυμπιακοί. 

Το μεγάλο στοίχημα όλων των Ελλήνων.

Τα εσωκομματικά μας από φθινόπωρο.