Η Ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας                ΦΑΞ: 2237023444  Τηλ:2237080901   Κιν: 6974998918

 

 

Έκδοση της Τετάρτης 29 Δεκεμβρίου 2004 | Αριθμός φύλλου 111

 

Πλοήγηση

Τρέχουσα έκδοση

Προηγούμενη

Επόμενη

 

Θεματικός Κατάλογος

Πρώτες Σελίδες

Περιεχόμενα

  

Πρώτη Σελίδα

Πολιτική

Συνέντευξη

Άρθρα

Ρεπορτάζ

Η τρίτη ματιά

Το σχόλιο

Χρονογράφημα

Αθλητικά

 

Κατάλογος

Τίτλοι Ειδήσεων

 

Γράφει ο Γιώργος Τσατσαράγκος

 

Τα ίδια κι απαράλλαχτα

Το 2004 κλείνει τον κύκλο του. Με τα θετικά του και τα αρνητικά του. Όπως γίνεται πάντα και φυσικά θα γίνεται και στο μέλλον. Ενθουσιαστήκαμε, απογοητευτήκαμε, χαρήκαμε, λυπηθήκαμε, γελάσαμε, κλάψαμε, όπως βέβαια και το 2003. Όπως κάθε χρονιά… Έτσι είναι η ζωή. Ένα ανακάτωμα από ευχάριστα και δυσάρεστα, επιτυχίες και αποτυχίες… Βέβαια επενδύουμε πολλά στο νέο και το άγνωστο, μια και έχουμε την αίσθηση πως κατά κανόνα κάθε χρονιά που φεύγει μας αφήνει ανικανοποίητους. Δεν ήταν τόσο καλή με μας, όσο θα θέλαμε δεν μας έφερε αυτά που επιθυμούσαμε, δεν πραγματοποιήσαμε τους στόχους μας και παρά το γεγονός ότι πιστεύουμε πως "κάθε πέρσι και καλύτερα", η ανατολή μιας καινούριας χρονιάς μας ξαναγεμίζει νέες ελπίδες και προσδοκίες… 

Περιμένουμε να αλλάξουν τα πάντα! Πολλές φορές "ως δια μαγείας"!…Και τι παράξενο! Νιώθουμε ανακούφιση που έφυγε ο παλιός ο χρόνος… "Πάει ο παλιός ο χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά", τραγουδάμε όταν περνάμε στον καινούριο… Βέβαια έφυγε ο "καταραμένος" αν και φορτώθηκε στην πλάτη μας… Θηρευτές των προσωπικών μας επιθυμιών, της χίμαιρας που ο καθένας και η καθεμιά από μας δημιουργεί, περιμένουμε τα πάντα από το νέο, τον προσωποποιημένο χρόνο. Έτσι για πάνω από δύο μήνες κόβουμε βασιλόπιτες και ανταλλάσσουμε ευχές. Και τι δεν περιμένουμε να μας φέρει το 2005. Ό,τι ο καθένας έχει στο μυαλό του. Από τα πιο προσωπικά ως τα πιο οικουμενικά. Όλες οι ενδόμυχες σκέψεις μας να γίνουν πραγματικότητα. Ακόμη και κείνες που ενδεχομένως ενοχλούν κάποιους άλλους ή και τους βλάπτουν…. Οι κάρτες που ανταλλάσσουμε αυτές τις μέρες έχουν τυπωμένες τις τυποποιημένες ευχές και επιθυμίες μας… Εμείς απλά προσθέτουμε το όνομά μας και την υπογραφή μας. Σημάδι της κρίσης που περνούν οι ανθρώπινες σχέσεις σ' έναν κόσμο αλλοτριωμένο…

Βλέπουμε λοιπόν το νέο χρόνο σαν ένα υπερφυσικό άτομο, που μπορεί να μοιράσει στον καθένα τα δώρα που επιθυμεί. Ό,τι του λείπει και ό,τι θα ήθελε διακαώς να αποκτήσει. Επιτυχία στον αισθηματικό τομέα, λύση στα οικονομικά προβλήματα, ικανοποίηση φιλοδοξιών για επιβολή και προσωπική αναγνώριση και καταξίωση και γενικά ό,τι κάνει το σύγχρονο άνθρωπο να αισθάνεται δυνατός και επιτυχημένος, άρα ευτυχισμένος…

Βέβαια δεν παραλείπουμε να ευχόμαστε ακόμη και για το σπουδαίο αγαθό που λέγεται υγεία, για την επικράτηση της αγάπης και της ειρήνης στον ταραγμένο κόσμο μας, που μαστίζεται από τοπικούς πολέμους, τη διεθνή τρομοκρατία, την απόλυτη φτώχια και ό,τι όλα αυτά προξενούν σε εκατοντάδες εκατομμύρια συνανθρώπων μας…

Ό,τι λοιπόν μας λείπει και ό,τι γενικά επιθυμούμε, ευχόμαστε να μας το φέρει ο καινούριος χρόνος. Αν είναι δυνατό χωρίς να κουνήσουμε ούτε το μικρό μας δαχτυλάκι… Τα ίδια ακριβώς ευχηθήκαμε και την προηγούμενη χρονιά και τις προηγούμενες, αλλά τα ίδια θα ευχόμαστε κάθε χρόνο χωρίς φυσικά να παίρνουν οι επιθυμίες μας "σάρκα και οστά"… Τίποτα δεν γίνεται και τίποτα δεν αλλάζει, αν δεν προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι. Ο Άνθρωπος είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την ευτυχία του ή τη δυστυχία του. Για το αν θα βγει ή όχι από την αυτοαπομόνωση, για το αν θα έχει στόχους ορθολογικούς και άρα εφικτούς, στόχους βέβαια που θα είναι συνδεδεμένοι με όλες εκείνες τις ανθρώπινες αξίες για τις οποίες πάλεψε κι έδωσε τόσο αίμα, αξίες τις οποίες κατά βάθος επιθυμεί ολόψυχα, αν και φαίνεται πως τις ξεχνάει…

Η Ελευθερία, η Αγάπη, η Ειρήνη, με μια λέξη η Ανθρωπιά, δεν χαρίζονται. Κατακτώνται! Κι εδώ νομίζουμε βρίσκεται το θεμέλιο της ευτυχίας. Προσωπικής και κοινωνικής. Το να περιμένουμε από τη νέα χρονιά το καλύτερο και απλά να το ευχόμαστε είναι μοιρολατρία. Και θα απογοητευτούμε, μια και το αποτέλεσμα θα είναι και πάλι αρνητικό. Έτσι θα το μεταθέτουμε διαρκώς για την επόμενη και τη μεθεπόμενη χρονιά. Άρα για το Ποτέ…

Ο Θεός της Αγάπης ας μας βοηθήσει να βρούμε τον εαυτό μας και το δρόμο μας. Που δεν είναι άλλος από αυτόν, που ο ίδιος χάραξε με τον Ερχομό Του στη γη. Η απόφαση ασφαλώς και είναι δική μας!…

ΥΓ1. Βέβαια δεν θα παραλείψω να προσθέσω και τις δικές μου ευχές, τόσο στους αναγνώστες μας όσο και σ' όλο τον κόσμο για "αίσιο και ευτυχές τον νέο έτος 2005!…

ΥΓ2. Η πρόσφατη τραγωδία στον Ινδικό Ωκεανό που συγκλόνισε και εξακολουθεί να συγκλονίζει την υφήλιο, δείχνει πόσο ανήμπορος είναι ο άνθρωπος μπροστά στα φυσικά φαινόμενα. Είναι όμως και μια ευκαιρία έμπρακτης εκδήλωσης της Αγάπης… Όπως φυσικά η ανάγκη, ο πόνος και η δυστυχία που υπάρχουν δίπλα μας και γύρω μας. Ας ανταποκριθούμε στο κάλεσμα. Όσο και όπως μπορούμε.