Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

ΒΙΒΛΙΟ. Μνήμη Απειθάρχητη, του Νίκου Κούνδουρου (Άγρα/272 σελ.)

746

Στο τελευταίο του πόνημα, λίγο πριν αφήσει για πάντα αυτόν εδώ τον κόσμο, η εμβληματική φυσιογνωμία του ελληνικού πολιτισμού, ο Νίκος Κούνδουρος, καταθέτει τις μνήμες του από την Κατοχή, τα Δεκεμβριανά, τη Μακρόνησο, τη φιλία του με τις μεγαλύτερες και θρυλικές καλλιτεχνικές προσωπικότητες, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Ελύτη, τον Μίκη Θεοδωράκη.

Την ίδια στιγμή, μιλάει για τις ταινίες του και αφηγείται τα χρόνια της εξορίας στο Παρίσι και τις περιπλανήσεις του στην Ευρώπη στα χρόνια της δικτατορίας. Υπάρχουν, όμως, δύο Κούνδουροι στο παρόν ημερολόγιο. Ο ένας, ο καλλιτέχνης, ο μύθος, ο άνθρωπος των τεχνών. Ο άλλος ονομάζεται απλώς Νίκος, είναι ο άνθρωπος, ο γιος, ο αδερφός, ο πατέρας, και ως Νίκος θα μιλήσει με τρυφερότητα για τα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειάς του, τη μάνα του και τ' αδέλφια του, και για τον γενέθλιο τόπο, τον Άγιο Νικόλαο στο Λασίθι της Κρήτης.

Κι αν κάτι μας γεμίζει με όμορφα συναισθήματα διαβάζοντας το παρόν βιβλίο, δεν είναι μόνο ότι διαβάζεται σαν συγκινητική διαθήκη. Είναι, κυρίως, η σοφία του συγγραφέα, η πνευματικότητα και η καθάρια ποιητικότητα που αναβλύζει μέσα απ’ τις γραμμές του κειμένου: Θυμάμαι μικρές ιστορίες, τόσο μικρές που τώρα μού φαίνονται σαν παιχνίδια που τα σπρώχνω στην άκρη, γιατί άλλα παιχνίδια πιο σοβαρά ζητάνε χώρο για να επιζήσουν.