Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

ev media-logo

Μπερτ Τράουτμαν: Ο τελευταίος μεγάλος ήρωας

Υπηρέτησε στη "Λουφτβάφε" κατά την διάρκεια του B' Παγκόσμιου Πολέμου. Απέδρασε αρκετές φορές και κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας παίζοντας με σπασμένο λαιμό. Μία από τις πιο συγκλονιστικές ποδοσφαιρικές ιστορίες όλων των εποχών αφορούν τον Μπερτ Τράουτμαν.
TRAUTMANNN
Στην περίπτωση του, η ζωή αντικαθιστά τον κινηματογράφο με γεγονότα που φαντάζουν αδιανότα και εκτός λογικής για κάθε σύγχρονο ποδοσφαιριστή. Έπειτα από διαδοχικές αποδράσεις και αλλεπάλληλες συλλήψεις και αφού είχε κρατηθεί ως αιχμάλωτος από τις Βρετανικές δυνάμεις στη Γαλλία και εν συνεχεία σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Λάνκασαϊρ, κατάφερε σε ηλικία 25 ετών το 1947 να υπογράψει συμβόλαιο με την ημιεπαγγελματική Σεντ Χέλενς. 
Ο δακτυλοδεικτούμενος Τράουτμαν χάρη στις εντυπωσιακές εμφανίσεις του πήρε μεταγραφή το 1949 για τη Μάντσεστερ Σίτι, ενώ μόλις λίγα χρόνια αργότερα, η φήμη του θα λάμβανε μυθικές διαστάσεις. Θεωρείται πλέον «θρύλος» του ποδοσφαίρου και το όνομα του μνημονεύεται σε κάθε ποδοσφαιρικό στέκι του Μάντσεστερ. Στη Σίτι έμεινε μέχρι το 1964 όπου τελικά αποσύρθηκε σε ηλικία 42 ετών μέσα σε αποθέωση και καθολική αναγνώριση.
Συνήθιζε να διακινδυνεύει την σωματική του ακεραιότητα σε κάθε έξοδο, προκειμένου να μπλοκάρει την μπάλα. Σε μία ανύποπτη φάση στον τελικό του αγγλικού Κυπέλλο το 1956 κόντρα στη Μπέρμιγχαμ και ενώ ο αγώνας ήταν στο 74ο λεπτό, έσπασε το λαιμό του από χτύπημα του Πίτερ Μέρφι σε μία ριψοκίνδυνη έξοδο.
Όχι μόνο δεν ζήτησε αλλαγή παρά τους αφόρητους πόνους, αλλά κατάφερε να αντέξει μέχρι το τέλος της αναμέτρησης, έχοντας στο υπόλοιπο του αγώνα δύο ακόμη σωτήριες επεμβάσεις, διαφυλάσσοντας το 3-1 υπέρ της Σίτυ. Μετά από τρεις μέρες όπου οι πόνοι δεν υποχωρούσαν πήγε στο νοσοκομείο και εκεί διαπιστώθηκε το μέγεθος της ζημιάς.
TRAUTMAN
Στα 88 του πλέον, κατοικεί μόνιμα στην Ισπανία. «Στα νιάτα μου έπαιζα πολύ ποδόσφαιρο και χάντμπολ. Εκείνη την εποχή ήμουν ένας αυθεντικός αθλητής, ένα ταλέντο που μπορούσε να εξελιχθεί. Δεν γνώριζες τότε εάν θα γινόσουν διάσημος ποδοσφαιριστής, παίκτης του χάντμπολ ή οτιδήποτε άλλο», εξηγεί ο Τράουτμαν γυρνώντας το ρολόι του χρόνου στην εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. «Μετά τον πόλεμο είχα κάποιο τραυματισμό, με συνέπεια να μην μπορώ να τρέξω. Αγωνιζόμουν ως μέσος, έτσι είπα: «Βάλτε με να παίξω τερματοφύλακας. Όπως και έγινε. Ποτέ δεν εγκατέλειψα το πόστο μου και απολάμβανα πάρα πολύ τη θέση μου ως τερματοφύλακας», συμπληρώνει ο ίδιος χαρακτηριστικά.
Ο Γερμανός “θρύλος” του ποδοσφαίρου θυμάται τον τρόπο με τον οποίο μεταπήδησε αρχικά στη Σεν Χέλενς. «Ένας Σκωτσέζος αξιωματικός, παθιασμένος με το ποδόσφαιρο, καλούσε ερασιτεχνικές ομάδες στο στρατόπεδο κάθε Κυριακή. Στο αγγλικό ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή έδιναν αγώνες Σάββατο και Κυριακή μετά τον πόλεμο, καθώς θεωρούνται “νεκρές” ημέρες. Σε κάθε ματς έρχονταν 4.000-6.000 θεατές, έτσι είχαμε άμεση επικοινωνία με τους Άγγλους. Ένας παράγοντας με πήρε στη Σεν Χέλενς το 1948, όταν επαναπατρίστηκα και αυτή ήταν η πρώτη επαφή μου με το αγγλικό ποδόσφαιρο».
TRAUTMANN-1
Ο Τράουτμαν μετ’ εμποδίων στη Σίτυ
Από τη Σεν Χέλενς ο Τράουτμαν έκανε το άλμα για τη Μάντσεστερ Σίτι. «Όταν έγινε γνωστό πως η Σίτυ σκόπευε να με αποκτήσει, οι οπαδοί του συλλόγου προσπαθούσαν να εμποδίσουν την υπογραφή ενός Γερμανού. Μπορούσα να καταλάβω τα συναισθήματα των Βρετανών σε αυτό το θέμα. Όχι των Άγγλων, των Βρετανών. Μπορούσα να αντιληφθώ πως τούς κακοφαινόταν λόγω της καταγωγής μου... Όταν το ξανασκέφτομαι σήμερα, αναρωτιέμαι πως ο κόσμος ήθελε να μποϊκοτάρει τη μεταγραφή από τη στιγμή που δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως θα ολοκλήρωνα στη Μάντσεστερ Σίτυ την καριέρα μου. Ουδείς ρώτησε εάν ήμουν αρκετά καλός.  Χαμογελάω όποτε το σκέφτομαι. Στη Σίτυ ήταν αρκετά έξυπνοι και αρχικά με προόριζαν για τη δεύτερη ομάδα. Έπειτα από πέντε αγώνες πήρα προαγωγή στην πρώτη».

Ήταν θέμα χρόνου να διαπρέψει με τον αγγλικό σύλλογο. «Πάντα υπήρχε η σύγκριση με τον Φρανκ Σουίφτ, που ήταν θρύλος (σ.σ.: γκολκίπερ της Σίτι και ο πρώτος τερματοφύλακας-αρχηγός στην ιστορία της εθνικής Αγγλίας, έγινε στη συνέχεια δημοσιογράφος, ενώ έχασε τη ζωή του το 1958 στην αεροπορική τραγωδία της Γιουνάιτεντ στο Μόναχο).  Ήταν διεθνής, αγωνίστηκε σε τελικό Κυπέλλου σε ηλικία 19 ετών… ωραίος τύπος. Οι εφημερίδες επιχειρούσαν να με συγκρίνουν μαζί του στην αρχή, κάτι που δεν θεωρώ σωστό, όμως ακόμη και σήμερα υπάρχουν οπαδοί του Φρανκ που με υποστηρίζουν».
TRAUTMAN-2
Όσο για τον αγώνα ορόσημο στην καριέρα του Τράουτμαν: «Αναφέρεσαι στον τελικό του 1956. Νιώθω πολύ ευγνώμων, γιατί πριν από 60 χρόνια όταν ξεκίνησα να αγωνίζομαι στη Μάντσεστερ Σίτι δεν θα φανταζόμουν πως θα άφηνα τέτοια παρακαταθήκη. Για να είμαι ειλικρινής το οφείλω στην αποδοχή των Βρετανών και στους ανθρώπους του Λάνκασαϊρ και του Μάντσεστερ. Με βοήθησαν να μείνω στην ομάδα. Μπορώ να πω πως απέκτησαν παιδεία στην Αγγλία. Ανοχή, σεβασμό και άλλα πολλά. Μεγάλωνα, όταν ο Χίτλερ είχε αποκτήσει δύναμη στη Γερμανία. Αυτό που είμαι σήμερα το οφείλω στους Βρετανούς και νιώθω ευγνώμων…»

Ο Τράουτμαν είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής στον κόσμο που τού απονεμήθηκε ο “Σιδηρούς Σταυρός”, παράσημo του γερμανικού στρατού, αλλά και ο τίτλος του ποδοσφαιριστή της χρονιάς. «Είναι αλήθεια. Ήμουν επίσης ο πρώτος ξένος ποδοσφαιριστής και ο πρώτος Γερμανός που πήρε μέρος σε τελικό Κυπέλλου Αγγλίας».
Συμπέρασμα της απίστευτης ιστορίας του; «Αναμφισβήτητα, ήθελα να αποδείξω στους Βρετανούς πως υπάρχουν και μερικοί καλοί Γερμανοί», σχολιάζει ο θρύλος Μπερτ Τράουτμαν.
Πηγή: Sport24.gr