Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

ev media-logo

Η καρδιά της μάνας. Ποίημα της Κ. Κουκούτση

772

Νιος πήγε και αγάπησε 

μια σκυλογεννημένη

Ό,τι και να της πήγαινε 

εκείνη δεν το θέλει

 

Όλα τα άνθη του Μαγιού

τα πήγε στην ποδιά της 

μ’ αυτή δ’ ευχαριστήθηκε 

άλλο ποθεί η καρδιά της 

 

Της πάει σταυρό ολόχρυσο 

διαμαντοστολισμένο

βραχιόλι χρυσοκέντητο

στην πόλη ήταν φτιαγμένο 

 

Τίποτα όμως απ’ αυτά 

αυτή δεν συγκινούνε 

άλλο ποθούν τα μάτια της 

και άλλο καρτερούνε 

 

-Κόρη τι θέλεις πες το μου  

εγώ για σε υποφέρω 

και το αθάνατο νερό 

να πάω να στο φέρω 

 

Τον κοίταξε κατάματα 

μάτια πονηρεμένα

και του ‘πε ένα σου ζητώ 

ένα, μονάχα ένα 

 

Να πας εκεί στο τόπο σου 

που’ ναι τα πατρικά σου

κι όταν κοιμάται η μάνα σου 

στο σπίτι στον οντά σου

 

θε να της βγάλεις την καρδιά 

κι εδώ να μου τη φέρεις 

τότε μονάχα θα πεισθώ 

για με πως υποφέρεις 

 

Την άκουσε και πόνεσε 

ραγίστηκ΄η καρδιά του

μέρες πήγε και κλείστηκε 

βουβός στην κάμαρά του 

 

Μα η σκύλα ήταν αλύγιστη 

και γνώμη δεν αλλάζει

για τον μεγάλο πόνο του 

καθόλου δεν τη νοιάζει 

 

Κινάει και πάει στη μάνα του 

την ώρα που κοιμάται 

εκείνη και στον ύπνο της 

εκείνον συλλογάται

 

Της βγάζει την καρδούλα της 

μ’ ένα χρυσό σπαθάκι 

πνιγμένη μες τα αίματα  

τη βγάζει σε κουτάκι 

 

Τρέχει γοργά για να την πάει 

στην σκυλογεννημένη 

πέφτ΄ απ’ την φόρα την πολύ 

φωνή βγάζει πνιγμένη 

 

Ακούει της μανας η καρδιά 

το γιο της να βογκάει

και του φωνάζει απ’ το κουτί 

-γιε μου που σε πονάει;