Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018

ev media-logo


«Επιστροφή στο μέλλον». Ο Διονύσης Παρούτσας πιστεύει πως η μόνη λύση για την ανθρωπότητα είναι το διάστημα (έντυπη έκδοση)

Το "Falcon Heavy" (φάλκον χέβι - βαρύ γεράκι) είναι ένα μερικώς επαναχρησιμοποιούμενο διαστημικό όχημα, που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την εταιρεία SpaceX. Στην ουσία πρόκειται για τρεις πυραύλους "Φάλκον 9" που είναι δεμένοι μεταξύ τους έτσι ώστε να αυξηθεί το μέγιστο ωφέλιμο φορτίο που μπορεί να μεταφερθεί σε γήινη στους 63 τόνους, σε σύγκριση με τους 23 τόνους που μπορεί να μεταφέρει μόνος του ένας πύραυλος Φάλκον 9 ή τους 28 τόνους που μεταφέρει σήμερα ο πύραυλος "Δέλτα 4".795

Το Falcon Heavy σχεδιάστηκε για να μεταφέρει ανθρώπους στο διάστημα πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης, και συγκεκριμένα στη Σελήνη, τον Άρη και ενδεχομένως στους αστεροειδείς όπου θα μπορούν να εξορύξουν πολύτιμα υλικά . Η αποστολή ήταν δοκιμαστική και σκόπευε να αποδείξει την ικανότητα του εκτοξευτή ενώ συγκέντρωνε τα επιστημονικά δεδομένα καθ 'όλη τη διάρκεια της πτήσης.

Η SpaceX πραγματοποίησε την παρθενική εκτόξευση του Falcon Heavy στις 6 Φεβρουαρίου 2018, στις 3:45 μ.μ. Μέσα στον πύραυλο τοποθετήθηκε ένα εικονικό ωφέλιμο φορτίο για αυτή τη δοκιμαστική πτήση το οποίο ήταν ένα ηλεκτροκίνητο σπορ αυτοκίνητο, το Tesla Roadster, που ανήκε στον ιδιοκτήτη της εταιρείας Έλον Μασκ. Η εταιρεία δήλωσε ότι το ωφέλιμο φορτίο έπρεπε να είναι "κάτι διασκεδαστικό και χωρίς αναντικατάστατη συναισθηματική αξία". Καθισμένος στο κάθισμα του οδηγού βρίσκεται μια κούκλα, ο "Αστεράνθρωπος" ένας εικονικός αστροναύτης που φοράει μια διαστημική στολή, έχει το δεξί του χέρι στο τιμόνι και ο αριστερός αγκώνας στηρίζεται στο ανοιχτό παράθυρο. Το ηχοσύστημα του αυτοκινήτου παίζει συνεχώς τα τραγούδια του Μπόουι, "Space Oddity" και "Life on Mars".

Εκτοξεύτηκε με αρκετή ταχύτητα για να ξεφύγει από τη Γη και να εισέλθει σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τον Ήλιο η οποία θα διασχίσει την τροχιά του Άρη. Επί τέσσερις ώρες το αυτοκίνητο λειτουργούσε και ως συσκευή εκπομπής, στέλνοντας βίντεο πίσω στη Γη.

Το σημαντικό με το Falcon Heavy είναι ότι οι δύο πλάγιοι πύραυλοι επέστρεψαν στη γη και προσγειώθηκαν κανονικά, κάθετα, έτσι ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά, ενώ πρέπει να πούμε ότι οι ίδιοι είχαν ξαναχρησιμοποιηθεί στην αποστολή CRS-9 τον Ιούλιο του 2016 και στην εκτόξευση Thaicom 8 τον Μάιο του 2016.

Φυσικά για όλους εμάς που μεγαλώσαμε με το "Σταρ Τρεκ" και την "Οδύσσεια του Διαστήματος" του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, όλα αυτά έχουν ήδη καθυστερήσει. Ποιος δε θυμάται άραγε το όραμα των παιδικών μας χρόνων όταν περιμέναμε εναγωνίως το έτος 2000, και μετρούσαμε πόσων χρόνων θα είμαστε τότε. Ποιος δε θυμάται τους φανταστικούς κόσμους στο βυθό της θάλασσας ή στο μακρινό διάστημα όπου η ανθρώπινη παρουσία θα γινόταν αισθητή με τα κατορθώματα των ηρώων;

Όμως το 2000 ήλθε και παρήλθε, κι ο κόσμος έμεινε μουντός και δίχως ήρωες. Ο κόσμος εξακολουθεί να αναστενάζει και να πολεμά, να ξοδεύει δισεκατομμύρια στους εξοπλισμούς, και ψίχουλα για τη διαστημική έρευνα. Δισεκατομμύρια για σχεδιασμούς ισχύος και ψίχουλα για όσους πεινάνε.

Ασφαλώς η πρόοδος υπήρξε. Το 1970 είχαμε τα "τρανσιστοράκια", εκείνα τα θαυματουργά ραδιόφωνα που έγιναν επιτέλους φορητά. Το 1970 έπρεπε να κάνεις αίτηση για τηλέφωνο για να συνδεθείς το …1975. Σήμερα τα κινητά τα αγοράζεις στο περίπτερο. Σήμερα τα κινητά είναι ΚΑΙ "τρανσιστοράκια". Πόσο ωφέλησε όμως αυτό τον ίδιο τον άνθρωπο στην καθημερινότητά του; Μήπως δεν πρόσθεσε ένα άγχος παραπάνω; Μήπως δεν κατέστη ένα ακόμη έξοδο που επιβαρύνει τον προϋπολογισμό; Μήπως δεν ανησυχούμε για την επίδραση της ακτινοβολίας;

Μήπως άραγε οι άνθρωποι που ζούσαν πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο παρά το ότι δεν είχαν φάρμακα, παρά το ότι πέθαιναν στα 50 τους, παρά το ότι κρύωναν και πεινούσαν, μήπως άραγε, ήταν καλύτερα; Γιατί τότε δεν μπορούσε κανένας να πατήσει ένα κουμπί και να δημιουργήσει την κόλαση σ' ολόκληρο τον πλανήτη. Γιατί τότε η φύση είχε ακόμη το περιθώριο να επουλώσει τις πληγές που προξενούσε η ανθρωπότητα στην επιφάνειά του. Τώρα πώς να κλείσει η "τρύπα του όζοντος"; Πώς να καθαρίσει η Μεσόγειος από τα πετρέλαια; Πώς να αντιστραφεί το "φαινόμενο του θερμοκηπίου";

Σίγουρα για τις νέες γενιές που μεγαλώνουν στις μεγαλουπόλεις, πέρα και έξω από κάθε φυσιολογική επιρροή, ζώντας σε τσιμεντένια κλουβιά και αναπνέοντας μολυσμένο αέρα, τρώγοντας κρέας που ποτέ τους δεν μπορούν να διανοηθούν ότι προέρχεται από κάποιο ζώο, αφού δεν το βλέπουν να σφάζεται, σίγουρα οι γενιές αυτές δεν γνώρισαν και άρα δεν αναπολούν, αυτό που έζησαν στο σβήσιμό του οι παλιότερες. Κι όλα αυτά στο βωμό μιας τεχνολογικής προόδου που σκοπεύει να βοηθήσει και να προάγει το ανθρώπινο πνεύμα και τον πολιτισμό.

Τελικά ίσως η μόνη λύση να είναι το διάστημα. Όχι γιατί (όπως πιστεύουν κάποιοι, μεταξύ των οποίων και ο Έλον Μασκ), θα μετοικήσουμε σε κάποιον άλλο πλανήτη λίγο πριν την τελική καταστροφή. Αυτό είναι αδύνατο. Και αν υποθέσουμε ότι επιβιώνουν κάποιοι τυχεροί κλεισμένοι σε ένα διαστημόπλοιο πόσοι θα είναι; Και θα μπορέσουν να συνεχίσουν 100-200 άτομα την ανθρωπότητα; Όχι βέβαια! Το διάστημα είναι λύση για τον εξής λόγο: Επειδή είναι αχανές και κοστίζει η κατάκτησή του!

Αυτό βασίζεται στην εξής προοπτική: Η ευρωστώτερη βιομηχανία στον κόσμο είναι αυτή των όπλων. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ασχολούνται με αυτή, εργαζόμενοι, παράγοντας προϊόντα τα οποία πρέπει και να καταναλωθούν. Πως όμως καταναλώνεις μια βόμβα; Μα φυσικά ρίχνοντάς τη στο κεφάλι κάποιου. Αν λοιπόν η τεχνολογία μετέθετε το κέντρο βάρους στην έρευνα στο διάστημα η παράμετρος αυτή θα εξέλιπε, αφού τα παραγόμενα προϊόντα θα εκτοξεύονταν στο αχανές του βάθος, αφήνοντας χώρο για μεγαλύτερη παραγωγή!

Τα διαστημικά προγράμματα κοστίζουν δισεκατομμύρια, γεγονός που εγείρει επικρίσεις από κάποιους που αντιτείνουν ότι οι κυβερνήσεις πρέπει πρώτα να ανταποκριθούν στις επίγειες δεσμεύσεις τους, όπως για παράδειγμα διάφορες ανθρωπιστικές καταστροφές στη γη ή στους κοινωνικά πιο αδύναμους.. Ξέρουμε όμως ότι αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Διότι αν περίσσευαν τα 100 δις δεν θα πήγαιναν στην τσέπη κανενός φτωχού στον κόσμο.

Τελικά ίσως μόνο οι δυνάμεις της αγοράς, να είναι εκείνες που θα σώσουν το παιδικό όνειρο όσων πιτσιρικάδων κοίταζαν το φεγγάρι εκείνο το καλοκαίρι του 1969. Και ο Έλον Μασκ, που μάλιστα σκοπεύει να επενδύσει και στην Ελλάδα, είναι η καλύτερη απόδειξη.