Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2020

ev media-logo

Αφιερωμένο στους ρεμπέτες. Το ποίημα του Σπύρου Πεταρούδη

petaroudisspyros

Η ταβέρνα όταν νυχτώνει

και το τρίχορδο χαρά του

είναι φλόγα που φουντώνει

και ζεσταίνει την καρδιά του

 

στη ζωή του είναι μόνος

κι έχει μέσα του σεκλέτι

μα της μοναξιάς ο πόνος

είναι φίλος του ρεμπέτη

 

στο μικρό το ταβερνάκι

και μονάχος στο τραπέζι

συντροφιά το καραφάκι

με το κομπολόι παίζει

 

το τσιγάρο του καπνίζει

το ποτήρι του αδειάζει

και τραγούδια ψιθυρίζει

κι ο καημός καταλαγιάζει

 

ένα βράδυ χαιρετάει

φεύγοντας κρυφά δακρύζει

ποιος το ξέρει που να πάει

όμως πίσω δεν γυρίζει

 

έφυγε μες το σκοτάδι

χάθηκε σαν τον δραπέτη

και κανείς κανένα βράδυ

δεν ξανάδε τον ρεμπέτη