Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

ev media-logo

Ντίνο Τζοφ - Ο Ιταλός κέρβερος

dino zoff-1

Εβδομήντα χρόνια εν ζωή συμπλήρωσε χθες ο τεράστιος Τζοφ, ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακας όλων των εποχών στον κόσμο.
Ο Ιταλός Ντίνο Τζοφ γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1942 στο Μαριάνο ντελ Φρίουλι & πρόκειται για τον γηραιότερο ποδοσφαιριστή που κέρδισε Παγκόσμιο Κύπελλο (1982).

Τζοφ: 40αρης και ηγέτης
Όταν δοκιμάστηκε στα 13 του από τις ομάδες νέων της Γιουβέντους και της Ίντερ, απορρίφθηκε (!)  με αιτία τα μόλις 150 εκατοστά του!!
* 1961: Τελικά μετά από λίγα χρόνια και με την κατάλληλη διατροφή, ο μηχανικός δικύκλων πήρε άλλους 33 πόντους και υπέγραψε στην Ουντινέζε, κάνοντας όμως κακή αρχή (2-5 από την Φιορεντίνα). Μετά από δυο 2 «γεμάτες» σεζόν και 38 εμφανίσεις, πήρε μεταγραφή στην Μάντοβα (1963-67, 131 συμμετοχές).
* 1967: Στα 25 του έκανε το άλμα στην καριέρα με τη μεταγραφή του στην ιστορική Νάπολι, όπου πρόσφερε τις υπηρεσίες για την επόμενη 5ετία.
* 1972: Όταν το 1972 ο τότε πρόεδρος της Γιουβέντους, ο θρυλικός Τζανπιέρο Μπονιπέρτι, ετοίμαζε τα πλάνα του για την καταξίωση της ομάδας, επέλεξε για τη θέση του τερματοφύλακα τον ήδη 30χρονο διεθνή Ντίνο Τζοφ και η ιστορία τον δικαίωσε πανηγυρικά.
Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Ντίνο Τζοφ, ο πιο αγαπητός τερματοφύλακας των ‘‘bianconeri’’, ξετύλιξε όχι μόνο το σπάνιο ταλέντο του αλλά και μια τεράστια προσωπικότητα η ακτινοβολία της οποίας παραμένει ως και σήμερα εκτυφλωτική.
Συνολικά, στην καριέρα του με τη Γιουβέντους έπαιξε 642 αγώνες εκ των οποίων οι 330 (πάνω από τις μισές) ήταν κάτω από τα γκολπόστ των Τορινέζων. Εκεί αγωνίστηκε 11 ολόκληρες χρονιές και κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (73, 75, 77, 78, 81, 82), 2 κύπελλα Ιταλίας (το 1979: 2-1 την Παλέρμο και το 1983: 0-2, 3-0 την Ελλάς Βερόνα), αλλά και 1 κύπελλο Ουέφα (1977: 1-0, 1-2 την Μπιλμπάο, των Άντονι Γκοϊκοετσέα και Χαβιέ Ιρουρέτα). Μελανά σημεία οι απώλειες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1973 (0-1 από τον Άγιαξ) και το 1983 (0-1 από το Αμβούργο).
* 1977 (Κύπελλο Ουέφα): Ο Τζοφ ήταν από τους πιο σημαντικούς παίχτες της ομάδας και από τους στυλοβάτες εκείνης της πορείας που άρχισε από το Μάντσεστερ όταν και απέκλεισε και τις δυο (!) ομάδες της πόλης, πρώτα τη Σίτυ (0-1, 2-0) και τη Γιουνάιτεντ (0-1, 3-0) και ολοκληρώθηκε απέναντι στο διπλό τελικό με την Μπιλμπάο (1-0, 1-2). Μάλιστα στα ημιτελικά απέκλεισε και την ΑΕΚ (4-1, 1-0) στην ξέφρενη και άκρως επιτυχημένη πορεία των «κιτρινόμαυρων» που έφθασε ως τα ημιτελικά της διοργάνωσης.
* 1983: Τελευταίο του παιχνίδι στην Ιταλία ήταν το Γιουβέντους-Τζένοα 4-2 στις 15 Μαΐου, ενώ κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια δέκα ημέρες αργότερα:  η Γιουβέντους -των Πλατινί, Ρόσσι, Μπόνιεκ, Τζοφ και Ταρντέλι- αν και ακλόνητο φαβορί ηττήθηκε με 1-0 στο τελικό του Ουέφα (ΟΑΚΑ) από το Αμβούργο των Μάγκατ, Καλτς και Χρούμπες.
«Με νίκησε μόνο ο χρόνος…». Έτσι, με μια φράση σαν επιτάφιο ο Ντίνο Τζοφ είχε ανακοινώσει στον κόσμο την απόσυρσή του από τους αγωνιστικούς χώρους τον Ιούνιο του 1983.

dino zoff-2

Ο Τζοφ στη Σκουάντρα Ατζούρα
* 1968: Αν και καθυστερημένα, ήρθε -εν τέλει- η καταξίωση με την κλήση του στην Εθνική ομάδα, κάνοντας ντεμπούτο εντός έδρας (Νάπολι) στο 2-0 επί της Βουλγαρίας. Μάλιστα την ίδια χρονιά κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα με την Ιταλία. Ο τελικός αυτού του τουρνουά επαναλήφθηκε (μετά την πρώτη ισοπαλία με 1-1) δύο ημέρες αργότερα επικρατώντας με 2-0 των Γιουγκοσλάβων, στη Νάπολι του Τζοφ!!
* 1982 (Παγκόσμιο Κύπελλο-Ισπανία): Αν και είχε παίχτες όπως οι: Γκρατσιάνι, Σιρέα, Κόντι, Ταρντέλι, Καμπρίνι, Ρόσσι και φυσικά τον 40άρη (αρχηγό) Ντίνο Τζοφ κάνεις δεν υπολόγιζε τους Ιταλούς, οι οποίοι κόντρα στα προγνωστικά κατέκτησαν το (τρίτο τους) Παγκόσμιο κύπελλο, κερδίζοντας στον τελικό του Μπερναμπέου την Δυτική Γερμανία με 3-1. Ο γερόλυκος Τζοφ πραγματοποίησε σπουδαίες εμφανίσεις, ενώ πρέπει να επισημανθεί ότι η Ιταλία πέρασε πρώτη από όμιλο με Αργεντινή, Βραζιλία (2-1, 3-2), ενώ στα ημιτελικά απέκλεισε και τη δυνατή Πολωνία (2-0).«Καμιά από τις νίκες μου δεν μπορεί να συγκριθεί με του ’82 λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών: ήμουν σε προχωρημένη ηλικία και ακόμη αρχηγός σε μια ομάδα που ξεκίνησε μέτρια και έφθασε στον τίτλο», τόνισε ο Τζοφ αργότερα περήφανος.
* Αγωνίστηκε με την Εθνική Ιταλίας από το 1968-83 έχοντας 112 συμμετοχές.

Τζοφ-στιγμές
Μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ακολούθησε αυτή του προπονητή. Κάθισε στον πάγκο τριών Ιταλικών ομάδων: Γιουβέντους (88-90), Λάτσιο (90-94, 97, 98-2000) & Φιορεντίνα (2005). Μάλιστα ευτύχησε να οδηγήσει τους Τορινέζους στην κατάκτηση του Ουέφα το 1990 στον Ιταλικό εμφύλιο με την Φιορεντίνα (3-1, 0-0), αλλά και του κυπέλλου Ιταλίας την ίδια χρονιά.
Το 1998 ανέλαβε την Εθνική Ιταλίας, αλλά έχασε το Ευρωπαϊκό του 2000, όταν το γκολ του Βιλτόρ στην εκπνοή έστειλε το ματς στην παράταση (1-2 ο Τρεζεγκέ).
* Κατέχει το ρεκόρ απαραβίαστου εστίας σε διεθνές αγώνες για 1142 λεπτά και 12 ματς, από το 1972-74, ενώ είναι τρίτος σε συμμετοχές (112) πίσω από τους Μαλντίνι-Κανναβάρο.
* Δημιούργησε σχολή τερματοφυλάκων αλλά έκλεισε αργότερα. Διετέλεσε Πρόεδρος της Λάτσιο την περίοδο 94-98, ενώ το 2000 έγινε Αντιπρόεδρός της.

dino zoff-3

* 2006: Ο 40άρης Παλιούκα της Άσκολι τον προσπέρασε στη λίστα με τις περισσότερες συμμετοχές τερματοφύλακα στο Ιταλικό πρωτάθλημα (δεύτερος πλέον ο Τζοφ).
* Ο διευθυντής του το αμερικανικού περιοδικού ‘‘Newsweek’’ Ρίτσαρντ Σμιθ δήλωσε τότε ότι δεν υπάρχει άλλος ποδοσφαιριστής που είναι σε θέση να πλησιάσει ακόμα και σε απόσταση τον Τζοφ.
* Ο Ντίνο Τζοφ ψηφίστηκε ως ο τρίτος τερματοφύλακας του 20ου αιώνα πίσω από τους Λεβ Γιασίν και Γκόρντον Μπανκς.
Η Ιταλική ομοσπονδία τον ανακήρυξε ως τον κορυφαίο Ιταλό των τελευταίων 50 χρόνων.
Ψηφίστηκε από το περιοδικό France Football ως δεύτερος καλύτερος ευρωπαίος ποδοσφαιριστής (1973), ενώ αποτελεί και μέλος του διεθνούς «Hall of fame» .
Ήταν από τους κορυφαίους τερματοφύλακες όλων των εποχών!! Πρόκειται για έναν σπουδαίο κίπερ με σπουδαία ρεφλέξ, φανταστικές επεμβάσεις, αλλά και μοναδικές αποκρούσεις!!! Υπήρξε κέρβερος της εκάστοτε εστίας που υπερασπίστηκε, ενώ αποτέλεσε και εγγύηση αυτής. «Ο τερματοφύλακας που ίπταται δεν προκαλεί πια το ενδιαφέρον. Πρέπει μόνο να αποκρούει, ακόμα και με τα πόδια», έλεγε ο ίδιος και  έτσι διαμορφώθηκε το «στιλ Τζοφ».

dino zoff-4