Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020

ev media-logo

«Όταν η αλήθεια πονάει...». Η Ευτυχία Παπούλια γράφει για τη Χρυσή Αυγή και τους ψηφοφόρους της

Με τη Χρυσή Αυγή ιδεολογικές σχέσεις δε θα έλεγα ότι διατηρώ και ιδιαίτερες. Έχω όμως συναισθηματικές και φιλικές σχέσεις με όλους τους νέους της ηλικίας μου που με την ψήφο τους την οδήγησαν στη Βουλή, ίσως όχι ως ένδειξη της ταύτισης τους με αυτή, αλλά επειδή στη δεδομένη συγκυρία επέλεξε να εκφράσει με ακραίο τρόπο την οργή και την πίκρα της.

xrysi-aygi-mixaloliakoss

Μέσα από συζητήσεις- μια πηγή σίγουρα πιο έγκυρη από το δημοσκοπικό σύστημα των καναλιών- γνωρίζουμε όλοι πως η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής ανήκει στη νεολαία.

Αυτό όμως που σκοπίμως μας διαφεύγει, είναι πως οι νέοι αυτοί δεν είναι ούτε αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές, ούτε αντικοινωνικά στοιχεία του περιθωρίου. Αυτοί βρήκαν άλλη πολιτική στέγη και φώλιασαν για τα καλά. Οι νέοι αυτοί ψηφοφόροι προέρχονται από συντηρητικές οικογένειες με αρχές και αξίες.

Είναι παιδιά μορφωμένα, με όνειρα και υψηλούς στόχους, παιδιά με καθαρό βλέμμα και σκέψη- απογοητευμένα όμως και οργισμένα εναντίον αυτών που με εγκληματική ανευθυνότητα υποθήκευσαν το τότε μέλλον μας και το σημερινό παρόν μας.

Κι αυτό χωρίς καν να μας δώσουν τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες να εξοφλήσουμε τα χρέη που μας κληροδότησαν. Κι επειδή η παιδεία των νέων αυτών, η φιλοσοφία τους και οι αρχές τους δεν τους επιτρέπουν να εκτονώσουν την οργή τους, όπως τα ένστικτα καμιά φορά εξωθούν, ανέθεσαν αυτή τη ‘’βρώμικη’’ δουλειά στη Χρυσή Αυγή.

Να μεταφέρει αυτή δηλαδή με τον δικό της τρόπο την οργή και την πίκρα τους, στους ‘’ελληνικούς’’ εχθρούς χωρίς αμφιβολία της πατρίδας.

Κάθε νοήμων καταλαβαίνει πως τα παιδιά αυτά δεν παραπλανήθηκαν, ούτε έπεσαν θύματα πιστεύοντας πως η Χρυσή Αυγή, θα φέρει και τη χρυσή αυγή στην κοινωνία.

Παρομοίως και παλαιότερα όταν η σύντομη Πολιτική Άνοιξη, καμία συνονόματη δεν έφερε στο κοινωνικό σύστημα, ούτε και στην πολιτική κουλτούρα της χώρας.

Επειδή λοιπόν η Χρυσή Αυγή ως κόμμα αποτελεί σημαντικό αντικείμενο ενδιαφέροντος των κοινωνικών επιστημών, οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε χωρίς την εμπάθεια και τη μισαλλοδοξία των πολιτικών αφού είναι κομμάτι της κοινωνίας κι εκλέχθηκε με κάθε δημοκρατική διαδικασία. {div float:right}{module Google (Τετράγωνο 336χ280 κειμενο)}{/div}

Δεν είναι λοιπόν ένα ‘’μόρφωμα’’ όπως υπεροπτικά κι απαξιωτικά το αποκαλούν και η προκλητική συμπεριφορά τους δεν τους αποστερεί αυτή την ιδιότητα. Κι ούτε δίνει στον Υπουργό Δημοσίας Τάξεως το δικαίωμα να αρνείται αλαζονικά κάθε διάλογο μαζί της, σαν το κακομαθημένο παιδάκι που πεισμώνει και δεν παίζει με τα υπόλοιπα.

Όσο για τη συγκρότηση εγκληματικής συμμορίας, με τις λίγες νομικές γνώσεις μου, το αδίκημα αυτό δε μπορεί να στοιχειοθετηθεί για μία ομάδα, ακόμη κι αν το κάθε μέλος ξεχωριστά έχει διαπράξει εγκληματικές ενέργειες.

Ακόμη περισσότερο, κανείς δεν είναι σε θέση να αποδώσει τόσο βαριές κατηγορίες σε ένα καλώς ή κακώς εκλεγμένο κόμμα, πριν την τελεσίδικη απόφαση της δικαιοσύνης.

Είναι άραγε μακριά από την αλήθεια η μομφή που εκτοξεύει η Χρυσή Αυγή πως τα κόμματα που μας κυβέρνησαν είναι εν τέλει οι συμμορίες που κατάκλεψαν και χρεοκόπησαν τη χώρα;

Δεν ήταν οι κυβερνήσεις οργανωμένες ομάδες, δεν ήταν τα συμβούλια που αποφάσιζαν κι υπέγραφαν τα εξωφρενικά δάνεια; Αυτές όμως τις νόμιμες κυβερνητικές ομάδες που διαχειρίστηκαν εγκληματικά το μέλλον μας, που για κομματικό δήθεν και προσωπικό όφελος δανείζονταν και εν συνεχεία έκλεβαν, δεν τολμούμε ως ‘’δημοκράτες’’ να τις χαρακτηρίσουμε εγκληματικές.

Φυσικά, αφού φρόντιζαν εκ των προτέρων ή εκ των υστέρων να νομιμοποιούν με διάτρητους νόμους τα προϊόντα του εγκλήματος. Κι εμείς, ήμασταν απλά τα κοροϊδάκια…

Ίσως λοιπόν, περισσότερη αυτοκριτική και λιγότερη αλαζονεία, μας βοηθήσουν τελικά να αξιολογήσουμε καλύτερα όλα αυτά τα ‘’μορφώματα’’ που κατά καιρούς κάνουν το πέρασμα τους από τα πατώματα της βουλής..

Έτσι, για την ισορροπία των εντυπώσεων..

Δεν ξέρω αν θα καταφέρουν να αφανίσουν το κόμμα αυτό εύκολα από τον πολιτικό χάρτη. Ξέρω όμως πως αν η Χρυσή Αυγή από χείμαρρος με ‘’απόβλητα’’ μετατραπεί σε ποτάμι με καθαρά νερά, θα παρασύρει πρώτους όσους φοβητσιάρηδες ακατάπαυστα την κατηγορούν.

Επίσης ξέρω πως όσα κολλημένα μυαλά διαβάσουν το άρθρο μου, αυτομάτως ιδεολογικά θα με ταυτίσουν με την πολυδιαφημιζόμενη Χρυσή Αυγή, λόγω του ‘’θράσους ‘’ μου να μην αναφερθώ σε ναζί και αποβράσματα, και να εξετάσω το φαινόμενο από μια άλλη οπτική γωνία.

Δεν είμαι φασίστρια. Δηλώνω απλώς αγανακτισμένη. Κι όχι απ αυτούς που βρίζοντας σπαταλούν τις ώρες τους στο Σύνταγμα.

Από τους "άλλους"...

Ευτυχία Παπούλια, κοινωνιολόγος