Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2020

ev media-logomenoume spiti-small


«Memento mori». Ο Διονύσης Παρούτσας σχολιάζει τα εκλογικά αποτελέσματα

Όταν ξεκινούσε η προεκλογική περίοδος, από αυτή εδώ τη στήλη επιχειρήθηκαν κάποιοι παραλληλισμοί με την αρένα των ρωμαϊκών μονομαχιών, όμως η πραγματικότητα ξεπέρασε κάθε φαντασία! Αυτό δεν ήταν πια αγώνας μονομάχων, εδώ ήταν η ίδια η αρματοδρομία του Μπεν Χουρ που βλέπουμε κάθε Πάσχα στην τηλεόραση! Ο αγώνας έχει τελειώσει και ο στίβος είναι σπαρμένος με σπασμένα άρματα, κορμιά διπλωμένα στη μέση, ανοιγμένα κεφάλια και το αίμα των αντιπάλων να ποτίζει την άμμο!

2

Η σαρωτική νίκη του Σουλιώτη και το δυσθεώρητο 61% που πέτυχε, δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Μπορεί να είχε την εύνοια των… θεών, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κι ο Ηρακλής είχε την εύνοια του Δία, όμως τους άθλους δεν τους έκανε ο Δίας αλλά ό ίδιος!

Προκειμένου όμως να παραμείνουμε πιστοί στους ρωμαϊκούς παραλληλισμούς, ας θυμηθούμε πως όταν οι νικηφόροι στρατηγοί περνούσαν τις αψίδες των θριάμβων που τους έστηνε ο παραληρών λαός, ραίνοντάς τους με ανθοπέταλα, είχαν επιλέξει έναν δούλο που τους κρατούσε το δάφνινο στεφάνι πάνω από το κεφάλι και κάθε λίγο και λιγάκι τους τόνιζε: "Memento mori", δηλαδή "Θυμήσου, είσαι θνητός".

Αυτό τον άχαρο ρόλο αναλαμβάνοντας σήμερα ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το αποτέλεσμα από μια κάπως πιο αιρετική σκοπιά.

Είναι γεγονός ότι η τεράστια δημοφιλία του Μπακογιάννη, η οποία αποδείχθηκε στο εκλογικό αποτέλεσμα όλης της Περιφέρειας, αντανακλά και τη γενικότερη αντίληψη πως το πέρασμά του από τον τόπο μας ήταν πετυχημένο. Εντούτοις, επειδή ακόμη κι ο πάπας της Ρώμης δεν μπορεί να είναι αλάθητος, ο Σουλιώτης θα πρέπει να προσπαθήσει διατηρήσει κάποια κεκτημένα αλλά και να αποφύγει τα λάθη που έκανε ο Μπακογιάννης. Κι αυτό όχι μόνο για λόγους κοινού συμφέροντος – οι οποίοι ούτως ή άλλως θα ήταν επαρκείς – αλλά και  για το δικό πολιτικό όφελος. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι στον Μπακογιάννη οι πολίτες ήταν διατεθειμένοι να συγχωρήσουν σχεδόν τα πάντα, πράγμα το οποίο δεν μπορεί να ισχύει για τον Σουλιώτη.

Φεύγοντας λοιπόν από εδώ ο –κατά πάσα πιθανότητα- επόμενος περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας, αφήνει μια πολύ σημαντική παρακαταθήκη: Αφήνει έναν συγκεκριμένο πολιτικό πολιτισμό και έναν συγκεκριμένο τρόπο "πολιτικού φέρεσθαι" που αν μη τι άλλο, διέθετε αξιοπρέπεια και όραμα.  Αφήνει έναν τρόπο λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου πρωτόγνωρο για τα ευρυτανικά χρονικά και είναι κάτι που δεν πρέπει επ' ουδενί να απεμπολήσουμε. Δεν αξίζει τον κόπο να κατρακυλήσουμε σε πρακτικές περασμένων δεκαετιών όπου οι σκυλοκαυγάδες ήταν στην ημερήσια διάταξη και ο πολιτικός λόγος ελάχιστα απείχε από τον εκφερόμενο στα καφενεία και τις ρύμες της πόλης.

Από την άλλη, φεύγοντας ο Μπακογιάννης, αυτό που ΔΕΝ αφήνει είναι η συνέχεια των τεχνοκρατών συνεργατών του, τους οποίους επέλεξε, κατά τη γνώμη μου λανθασμένα, από την ευρύτερη κοινωνία όχι όμως και με ευρύτητα κριτηρίων.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, σήμερα, οι υπάλληλοι του Δήμου, οι οποίοι κατά κοινή ομολογία έχουν δώσει τον καλύτερο εαυτό τους αυτά τα χρόνια της θητείας του Μπακογιάννη, να βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με αυτή που ήταν όταν καταλάμβανε τον δημαρχιακό θώκο. Έπρεπε δηλαδή να είχε φροντίσει κάποιοι από αυτούς να εκπαιδευτούν, να ενισχυθούν, να αναλάβουν πρωτοβουλίες, ώστε φεύγοντας εκείνος, να αφήσει πίσω του μια "μαγιά", έναν πυρήνα ανθρώπων που θα μπορούσαν να διοικήσουν το Δήμο, ανεξάρτητα από το ποιος θα ήταν ο διάδοχός του.

Υπάρχουν ανάμεσά τους άνθρωποι εξαιρετικά μορφωμένοι, με μεταπτυχιακά και γνώσεις ζηλευτές που θα μπορούσαν να αποδώσουν άριστα αποτελέσματα, αρκεί και μόνο να τους δινόταν η ευκαιρία, και μάλιστα ανέξοδα, ίσως με πληρωμένα μόνο ένα - δύο ταξίδια στο εξωτερικό για μετεκπαίδευση και πέντε διανυκτερεύσεις στην Αθήνα για τη δημιουργία δικτύου και επαφών.

Καθώς η επιβολή της σιδηράς πειθαρχίας που εφάρμοσε ο Μπακογιάννης είχε κάποιο αποτέλεσμα, η παράλληλη επίδειξη εμπιστοσύνης και η αναγνώριση του έργου που κάνει ο καθένας, είτε είναι οδηγός, είτε είναι σκουπιδιάρης, είτε δουλεύει σε κάποιο γραφείο, θα μπορούσε πραγματικά να απογειώσει την ομάδα. Εξ άλλου, η σιδηρά πειθαρχία που αναφέρθηκε παραπάνω, δεν επιβλήθηκε σε όλους με την ίδια σιδηρά… πυγμή! Σε άλλους έπεφτε βαριά ως πέλεκυς και σε άλλους ελαφριά ως χάδι, δημιουργώντας όπως είναι φυσικό αισθήματα αδικίας. Αυτό είναι ένα λάθος που δεν πρέπει να συνεχίσει ο Σουλιώτης.

Ένα άλλο συμπέρασμα που βγαίνει από τα αποτελέσματα των εκλογών είναι πως ο κόσμος αναγνωρίζει πάντα την προσπάθεια και την καλή προαίρεση. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Χαλκιάς και ο Λάππας σάρωσαν τους σταυρούς στον συνδυασμό τους, καθώς ο μεν πρώτος είναι πανταχού παρών σε κάθε φυσική καταστροφή, ο δε δεύτερος αποδεικνύει την πολυπραγμοσύνη του σε κάθε περίπτωση, τρέχοντας να εξυπηρετήσει και να καλύψει ακόμη και υποχρεώσεις που δεν του έχουν ανατεθεί.

Φυσικά, το ότι ήταν αντιδήμαρχοι και είχαν ένα περιθώριο να παρέχουν τις μικροεξυπηρετήσεις που ζητούσαν οι πολίτες τους έδωσε ένα προβάδισμα, αλλά έχουμε δει κι άλλους αντιδημάρχους τα προηγούμενα χρόνια, οι οποίοι στο τέλος κατέληγαν να μη βρίσκουν ούτε τη δική τους ψήφο στην κάλπη.

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε επί μακρόν την αναφορά σε ονόματα, τόσο με θετική όσο και με αρνητική διάθεση, ακόμα και ανθρώπων που ενεπλάκησαν στην πολιτική διαδικασία αφανώς, χωρίς καν να έχουν ρόλο και έχοντας δηλώσει ότι δεν ασχολούνται, προξενώντας όμως ζημιές και διεκδικώντας το προσωπικό τους όφελος, αλλά είπαμε, είναι περίοδος επινικίων και δεν αξίζει. Υπάρχει χρόνος εύθετος στο μέλλον. Ούτε και χρειάζεται μνεία σε πρακτικές οι οποίες στέρησαν ψήφους από τα αδύναμα μέλη του ψηφοδελτίου και που οφείλονταν πολλές φορές σε συντροφικά μαχαιρώματα.

Αξίζει, πάντως, μια μικρή αναφορά στον Γιάννη Σταμάτη, που έδωσε το δικό του αγώνα έχοντας ξεκινήσει από διαφορετική αφετηρία και με πολλά "μειονεκτήματα". Η βαριά ήττα που υπέστη, κατέδειξε για μια ακόμη φορά το πόσο σημαντική είναι η σωστή προετοιμασία και η έγκαιρη ενεργοποίηση. Ξεκίνησε αργά, αντιμετώπισε έλλειψη στελεχών, και είχε να αντιπαλέψει με μια καλολαδωμένη μηχανή, αντίστοιχο της οποίας ο ίδιος δεν προλάβαινε και, πιθανώς, δεν είχε καν τη δυνατότητα να στήσει.

Το ότι ο κόσμος δεν άκουσε τη φωνή του, όμως, και το ότι συγκέντρωσε τόσο μικρό ποσοστό ψήφων δεν κάνει καθόλου λιγότερη την ευθύνη που πρέπει να έχει μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Θα πρέπει αξιοποιώντας στο έπακρο την εμπειρία του, αλλά και την φυσική ευγένεια που διακρίνει και τον ίδιο, να σταθεί στα ίσια απέναντι στην αδιαμφισβήτητη πρωτοκαθεδρία του Σουλιώτη και να μην επιτρέψει κανενός είδους παρασπονδία, από αυτές που εκ των πραγμάτων θα επιχειρηθούν –όχι ασφαλώς επειδή ο Σουλιώτης είναι διεφθαρμένος, αλλά διότι θα είναι πολλοί αυτοί που θα θελήσουν να τον διαφθείρουν! Μια σθεναρή αντιπολίτευση, ενημερωμένη, συστηματική, καίρια και όχι ανώφελη για κάθε μικροθεματάκι, μπορεί πραγματικά να αποβεί προς όφελος όλων μας.

Συγχαρητήρια λοιπόν στους νικητές, καλή δύναμη σε όλους αλλά συγχαρητήρια και σε όσους συμμετείχαν στον νικητήριο συνδυασμό χωρίς να εκλεγούν. Δεν χρειάζονται πικρίες και δεν χρειάζονται πικρόχολοι σχολιασμοί.

Μπορεί να φαίνεται μακριά η επόμενη εκλογική αναμέτρηση, αλλά το καλό είναι ότι ακόμα και πέντε χρόνια περνάνε, τα αφιλότιμα!