Κυριακή, 26 Μαΐου 2019

ev media-logo

Πάβελ Νέντβεντ: ο σπουδαίος "μπιανκονέρι¨"

Η «τσέχικη οργή/ μάνητα» ή όπως αλλιώς μεταφράζεται το «furia ceca» που τού κόλλησαν στην Ιταλία είναι ένα από τα πιο πετυχημένα παρατσούκλια που βγήκαν ποτέ (λογοπαίγνιο με το furia cieca που σημαίνει τυφλή οργή). 

ned-2

Ο Πάβελ Νέντβεντ ήταν καλός τεχνίτης, γρήγορος, με ανεξάντλητη αντοχή, φοβερός πασέρ, σπουδαίος σουτέρ…  ήταν σε όλα πολύ καλός, σχεδόν άριστος! Είχε όμως και ασύγκριτο πάθος, το νεύρο που έβγαζε στο γήπεδο και το πηγαινόφερνε είτε παίζοντας (κυρίως) από τα αριστερά, είτε πιο κεντρικά, είτε ακόμα και σαν δεύτερος επιθετικός. Αν και δεν είναι δίκαια η σύγκριση, αφού ο Νέντβεντ θεωρείται πολύ καλύτερος τεχνικά στα πάντα, αυτός που τον θυμίζει εν μέρει σήμερα στη Γιουβέντους είναι ο Αρτούρο Βιντάλ. Ο Νέντβεντ ήταν ο ποδοσφαιριστής που ναι μεν είχε τόσα προσόντα, αλλά έμπαινε σαν να ήθελε να αποδείξει σε κάθε ματς ότι όντως τα έχει, λες και τον έβλεπαν για πρώτη φορά.

ned-1

Ο Νέντβεντ: ο Τσέχος ηγέτης
Ο Πάβελ Νέντβεντ είχε δηλώσει ότι τον βοήθησε πολύ στην καριέρα του το άρθρο του Κάρολ Ντόμπιας βετεράνου Σλοβάκου ποδοσφαιριστή, όταν ακόμα ο Πάβελ ήταν στην Πράγα, στο οποίο είχε γράψει «αυτό το παιδί δεν έχει μέλλον». Ήταν ένα κίνητρο ακόμα για να τον ξανθό χαφ ώστε να γίνεται μέρα με την μέρα καλύτερος και να αφήνει κάθε ικμάδα ενέργειας στο χορτάρι. Όπως το μαλλί και τα γυαλιά του Ντάβιντς, έτσι και η ξανθιά χαίτη του Τσέχου το έβλεπες και σου έμενε χαραγμένο στο μυαλό να κινείται πάνω κάτω στο γήπεδο.
Ήταν η συγκλονιστική πρώτη επαφή μαζί του στο Euro του 1996. Παρέα με τον Κάρελ Πομπόρσκι, εκείνη η Τσεχία έγινε μια ομάδα καλτ που απέκτησε φίλους παντού και τελικά δεν κατάφερε να κερδίσει τίποτα (1996: ήττα με 1-2 από την Γερμανία). Εκεί μάθαμε για πρώτη φορά αρκετούς παίκτες που μας απασχόλησαν για χρόνια. Εκεί όμως σταμάτησαν και οι συγκρίσεις μεταξύ Πομπόρσκι και Νέντβεντ.  

ned-3

Νέντβεντ αντί Ζιζού
Στην Σπάρτα ο ένας, στην Σλάβια ο άλλος πήραν αμέσως μεταγραφή για άλλες χώρες, αλλά οι πορείες τους δεν ήταν ανάλογες. Ο πρώτος μόνο στην Μπενφίκα επί της ουσίας πέτυχε, ενώ ο δεύτερος έκανε σπουδαία καριέρα στο τότε κορυφαίο ιταλικό πρωτάθλημα. Πήγε στην Λάτσιο  και κέρδισε πρωτάθλημα, κύπελλα, αλλά και ευρωπαϊκούς τίτλους. Η μεγάλη του αγάπη όμως ήταν η επόμενη ομάδα του: η Γιουβέντους, όπου ανέλαβε ένα βαρύ φορτίο. Να γίνει ο αντικαταστάτης του Ζινεντίν Ζιντάν, κάτι άδικο για τον ΖιΖού, που παίκτης άλλης θέσης, και κυρίως καλύτερης κλάσης.

ned-4

Η Γιούβε το έχει αυτό το στοιχείο, να βάζει πάντα το συμφέρον της (συχνά οικονομικό) πάνω από τα ονόματα, συχνά ξενερώνοντας τους οπαδούς και η φυγή του Ζιντάν ήρθε ως σοκ. Τα 40 εκατομμύρια για τον Νέντβεντ φάνηκαν σε πολλούς υπερβολικά. 
Εκείνος φυσικά συνέχιζε να μαζεύει τίτλους και να γίνεται αγαπητός στους οπαδούς της μεγαλύτερης κυρίας του Ιταλικού ποδοσφαίρου. Δεν χρειάστηκε να πει μεγάλα λόγια, έφευγε τελευταίος από τις προπονήσεις και μιλούσε στο γήπεδο. Ήταν ο ίδιος παίκτης πάντα, ο ίδιος χαρακτήρας. 

ned-5

Η πίκρα του 2003
Και ίσως η μεγαλύτερη στιγμή του, η μεγαλύτερη νίκη του, ήταν μαζί και μια από τις πιο δραματικές στιγμές του (μαζί με τον τραυματισμό του στο Euro 2004 σε εκείνον τον περίφημο ημιτελικό με την Ελλάδα). Ήταν ο ημιτελικός του Τσάμπιονς Λιγκ τον Μάιο του 2003. Η Γιούβε έφυγε με μια «καλή» ήττα από το Μπερναμπέου με 2-1 χάρη σε γκολ του Τρεζεγκέ. Στον επαναληπτικό με Τρεζεγκέ και Ντελ Πιέρο οι Ιταλοί είχαν σκορ πρόκρισης από το πρώτο ημίχρονο με την ομάδα του Λίπι να ολοκληρώνει το σόου της με το τρίτο γκολ από τον Νέντβεντ που έκανε σούπερ ματς, ενώ λίγο πιο πριν ο Μπουφόν είχε πει όχι στο πέναλτι του Φίγκο.

ned-8

Ο Ζιντάν απαρηγόρητος και ο Πάβελ νικητής. Η απάντηση του Πάβελ μέσα στο γήπεδο. 
Για λίγο όμως, μια “πύρρειος” νίκη καθώς ένα φάουλ στον Μακμάναμαν λίγο πριν το τέλος έφερε την μοιραία κίτρινη που σήμαινε τιμωρία και απουσία από τον μεγάλο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Τα δάκρυα στο πρόσωπο του Τσέχου που θα έχανε το μεγαλύτερο ραντεβού της καριέρας του έμειναν για πάντα. Σε έναν από τους χειρότερους τελικούς, η απουσία του τεράστια! Το ματς πήγε με 0-0 και στα πέναλτι η Μίλαν σήκωσε την κούπα. Ο Πάβελ ήταν ο καλύτερος παίχτης στην Ευρώπη το 2003, σηκώνοντας τη χρυσή μπάλα.
* Την Τετάρτη 13 Μαΐου η Γιουβέντους "πέταξε"  εκτός τελικού την Ρεάλ Μαδαρίτης (και πάλι στα ημιτελικά όπως το 2013).

ned-9

Το Καλτσιόπολις
Ο Νέντβεντ συνέχισε να σαρώνει μέχρι και το 2006 όπου και ήρθε το Καλτσιόπολις. Εκεί είχε να πάρει μια σοβαρή απόφαση. Παρ” ότι το ταλαιπωρημένο του κορμί είχε ήδη αρχίσει να φωνάζει και θα μπορούσε να πάει κάπου αλλού για το τελευταίο καλό συμβόλαιο, δεν ακολούθησε τον Ζλάταν, τον Τουράμ και κυρίως τον Καναβάρο, αλλά έμεινε με τον Ντελ Πιέρο και τον Μπουφόν πιστός στρατιώτης της Γιουβέντους. «Ο Ραϊόλα (σ.σ. μάνατζερ) δεν ήταν ικανοποιημένος, είχε προτάσεις από Ισπανία και Αγγλία. Είμαι καλά στο Τορίνο κι εγώ κι η οικογένειά μου, μετά από ό,τι έγινε δεν θα ήταν σωστό να φύγω. Δεν μπορώ να επιβάλλω τη γνώμη μου σε όσους έφυγαν, ο καθένας παίρνει τη σωστή απόφαση για τον εαυτό του. Είχα πει ότι θα αποσυρθώ μετά το Μουντιάλ, αλλά αποφάσισα να συνεχίσω όσο μπορώ ακόμα να τρέξω».
Τρία χρόνια αργότερα δήλωνε ότι είχε αποφασίσει να αποσυρθεί φτάνοντας την Γιούβε ξανά στην κορυφή. Δεν τα κατάφερε, την έφερε διαδοχικά στην 3η και 2η θέση. Έφυγε το 2009 βγάζοντας την ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ στα 37 του. Το ίδιο καλοκαίρι ο Μουρίνιο τον πήρε τηλέφωνο και του ζήτησε να πάει στην Ίντερ για να πάρουν το μεγάλο ευρωπαϊκό κατσαρόλι. Ο Νέντβεντ δεν το σκέφτηκε καν, δεν θα μπορούσε να πάει στην Ίντερ μετά τα όσα είχαν γίνει.

ned-10

«My normal life»
Τελειώνοντας την καριέρα του έγραψε την αυτοβιογραφία του με τον υπέρ-τέλειο τίτλο «My normal life», τόσο προσγειωμένος όσο πάντα, έχοντας πάντα τα λόγια του πατέρα του στο μυαλό: «Είσαι ένας κανονικός άνθρωπος, απλά τις Κυριακές παίζεις 90 λεπτά ποδόσφαιρο», ενώ πλέον σαν στέλεχος της διοίκησης της Γιούβε βρίσκεται πάντα στις εξέδρες να πανηγυρίζει ή να μάχεται με πάθος με τον Τότι μέσω δηλώσεων. Ο άνθρωπος-νεύρο, αυτός που πήρε τίτλους, αλλά έχασε μερικούς στο όριο τόσο με την εθνική, όσο και με τη Γιουβέντους.

ned-6

Η ξανθιά χαίτη, τα μάτια του λύκου, το σουτ πύραυλος εδάφους-αέρος, το σορτσάκι ανεβασμένο ένα κλικ πιο ψηλά βγάζοντας μια 80-ίλα. Ο παίκτης που στις κινήσεις του ήταν τόσο άναρχος και τόσο φινετσάτος μαζί. 
Αυτός που όταν σταμάτησε γνώρισε την τεράστια αγάπη του κόσμου, την αποθέωση στο τελευταίο του παιχνίδι απέναντι στην Λάτσιο… ο Τσέχος Πάβελ Νέντβεντ. (Αποσπάσματα από το sombrero.gr)

ned-12