Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

ev media-logo

«Ατελείωτος αγώνας…». Το νέο ποίημα του Σπύρου Πεταρούδη

petaroudis-spiros

Φταίει η ζέστη η πολλή;

Ο ήλιος; Το φεγγάρι;

Η μήπως τα... ακάρεα

Που ζουν στο μαξιλάρι;

 

Τι να μας φταίει άραγε 

Ποια να’ ναι η αιτία...

Γιατί στην τρέλα έχουμε 

Μονίμως τα πρωτεία 

 

Κι ενώ έχουμε το πρόβλημα 

Που μας θερίζει η πείνα 

εμείς στην κάλπη τρέχουμε 

μια φορά το μήνα 

 

Και που... το αποτέλεσμα 

ξέρουμε εκ των προτέρων 

Όσο χρωστάμε θα 'μαστε

Οι σκλάβοι των εταίρων...

 

Οι δανειστές έχουν για μας 

Πολύ μεγάλα σχέδια 

Και θα πληρώσουμε δίπλα 

μάλλον τα βερεσέδια...

 

Προς τι λοιπόν οι εκλογές;

η κάλπη πού κολλάει;

Όσο και να ψηφίζουμε 

η Μέρκελ κυβερνάει 

 

Ανάγκη όσο τους έχουμε 

Κάνουμε ότι λένε 

Κι ο ΣΥΡΙΖΑ κατάντησε 

Οι ρέγγες να τον κλαίνε 

Ο Αλέξης απελπίστηκε 

Πήρε και καταρρέει 

Ν' αυτοκτονήσει του ‘ρχεται

Κι απ ‘τον καημό του λέει:

 

-Δεν είδα ως πρωθυπουργός

Ποτέ μια άσπρη μέρα 

Τι να την κάνω τη... Ζωή 

έχω την Περιστέρα!

 

Και η Ζωή... απρόβλεπτη 

Είναι όπως θα την πιάσει...

Κανείς δεν ξέρει στη Βουλή 

Τι του επιφυλάσσει 

 

Στο προεδρείο της Βουλής

Θα μείνει...  καρφωμένη

Και τον Στουρνάρα... σηκωτό 

Μπροστά της περιμένει

 

Η κήρυξη των εκλογών  

Δεν την επηρεάζει 

Ποτέ η πρόεδρος της Βουλής

Κι ο Πάπας... δεν αλλάζει!

 

Ο Βενιζέλος που κι αυτός 

Άκουσε τα μαντάτα 

Απ' τη χαρά του... πέταξε 

αμέσως τη γραβάτα 

 

Ααααν μπει στην συγκυβέρνηση 

έχουμε μια ελπίδα 

μπας και τον κάνουν υπουργό 

Να σώσει την πατρίδα 

 

Τα νέα όμως δεν άρεσαν 

Καθόλου στον Καμένο

Που τελευταία είδαμε 

λίγο... κουτσουλισμένο

 

Είχε περάσει απ' την Κω

Να δει τους στρατιώτες 

Και κόπρανα από όρνιθες 

Του πέταξαν... οι κώτες!

 

Μα λίγο πιο χαρούμενος 

ο Λαφαζάνης μάλλον

Αφού δεν έχει επαφή 

πια με το περιβάλλον! 

 

Αυτά συμβαίνουν γενικώς 

στων εκλογών τη δίνη

Στο μεταξύ ο Αύγουστος 

φεύγει και μας αφήνει 

 

Έρχεται το φθινόπωρο 

που πέφτουνε τα φύλλα 

Κι άλλοι για ψήφους τρέχουνε 

Κι άλλοι να βρούνε ξύλα 

 

Θα ‘ρθει το κρύο, δεν αργεί 

Έρχεται κι ο χειμώνας

Εε... ρε η δικιά μας η ζωή...

Ατέλειωτος αγώνας...!