Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

ev media-logo

Βασίλης Χατζηπαναγής - 9/11/1990: Η τελευταία παράσταση του “Νουρέγιεφ”

Ήταν 9 Νοεμβρίου 1990 όταν ο Βασίλης Χατζηπαναγής σταμάτησε οριστικά την καριέρα του. Οι «Αθλητικοί Φάκελοι» θυμίζουν την ποδοσφαιρική διαδρομή του "Νουρέγιεφ".

xp-1

Ο «αρτίστας» Χατζηπαναγής
Με την μπάλα στα πόδια χόρευε, εξού και ο χαρακτηρισμός "Νουρέγιεφ". Έκανε μαγικά πράγματα, ασύλληπτα για τα ελληνικά δεδομένα και το ταλέντο του ήταν αδιανόητο. Για πολλούς (και για έμας προσωπικά) είναι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ποτέ στην χώρα μας.Το ημερολόγιο έγραφε 9 Νοεμβρίου 1990, όταν ο Χατζηπαναγής πήρε την απόφαση να βάλει "τίτλους τέλους" στην καριέρα του. Δεν πήρε τα τρόπαια ανάλογα των προσόντων του, καθώς αφιερώθηκε στον Ηρακλή.

«Όλα ένα λάθος»
«Στην καριέρα μου όλα ήταν ένα λάθος. Πολλοί λένε ότι άλλοι εκμεταλλεύτηκαν το ταλέντο μου χωρίς εγώ να κερδίσω τίποτε και μάλλον έχουν δίκιο. Η καριέρα μου θα ήταν σίγουρα καλύτερη, αν δεν εμπιστευόμουν τυφλά ανθρώπους που τελικά στην πορεία απέδειξαν ότι δεν το άξιζαν», είχε πει στον Στράτο Σεφτελή στα πλαίσια του βιβλίου αφιερώματος «Οι 50 κορυφαίοι», από τις εκδόσεις του "Εθνοσπόρ". 

Πανικός στον σταθμό
Είχε έρθει με τρένο από την Τασκένδη στην Ελλάδα 22 Νοεμβρίου 1975. Τον περίμεναν περίπου 3.000 φίλοι του Ηρακλή μέχρι τη 1:00πμ. όταν και έφτασε. Ήταν αναγνωρισμένος παίκτης στη Σοβιετική Ένωση, αγωνιζόμενος στην Παχτακόρ και στην Ελλάδα ήρθε για το βήμα παραπάνω. Τον περίμενε μέχρι και η γιαγιά του, την οποία δεν είχε γνωρίσει μέχρι τότε. Οι γονείς του, Κυριάκος και Χρύσα, ήταν Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες.  Είχε μείνει άναυδος από την αποθέωση που είχε γνωρίσει. Ο κόσμος τον αγάπησε και το έδειξε με την παρουσία του στις κερκίδες του Καυτανζογλείου.

xp-2

Χατζηπαναγής: η καριέρα
Ο ίδιος με κυπριακή καταγωγή από την Άχνα Αμμόχωστου, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τη Δυναμό Τασκένδης και το 1972 πήγε στην Παχτακόρ όπου έμεινε μέχρι το 1975. Λίγο πριν έρθει στον Ηρακλή, είχε κάνει απίθανα πράγματα στο εμφατικό 5-0 απέναντι στην Ντιναμό Κιέβου που προερχόταν από την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων και του Ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ απέναντι στην Μπάγερν Μονάχου!! 
Σε εκείνο το ματς, ο "Βάσια" πέτυχε ένα γκολ και μοίρασε τέσσερις ασίστ, αποτελώντας μέλος αφιερώματος του "France Football". Ο τότε πρόεδρος του Ηρακλή, Νίκος Ατματζίδης «...μάθαμε για τον Χατζηπαναγή από έναν Ηρακληδέα που μας είχε ειδοποιήσει. Και έτσι χρειάστηκε να ταξιδέψω 5 φορές στην Τασκένδη για να μιλήσουμε από κοντά με τον πατέρα του να είναι παρών. Μας έπεισε με τα όσα μας είπε για τις ικανότητες του Βασίλη που είχαμε αποφασίσει να τον φέρουμε στον Ηρακλή, χωρίς να τον δούμε ποτέ να αγωνίζεται …».

* 1976: Κατέκτησε το πρώτο και μοναδικό του τρόπαιο στον μυθικό τελικό Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό. Το παιχνίδι έληξε 4-4 και ο Ηρακλής επικράτησε στα πέναλτι. Ο "Βάσια" είχε πετύχει 2 γκολ, σμπαραλιάζοντας πολλάκις με τις ντρίμπλες του την "ερυθρόλευκη" άμυνα. Εκείνο το ματς, δεν πρόκειται ποτέ να φύγει από το μυαλό του και δικαιολογημένα. Έναν τίτλο πήρε στην χώρα μας, αφού δεν έπαιξε ποτέ σε κλαμπ που μπορούσε να διεκδικήσει πρωτάθλημα.

xp-7

Πικρία με την Εθνική
Το μεγάλο όνειρό του ήταν η συμμετοχή σε επίσημα ματς με την Εθνική Ελλάδος, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Πριν έρθει στην Ελλάδα είχε συμμετοχές στις σοβιετικές εθνικές ομάδες ελπίδων και εφήβων και την Ολυμπιακή ομάδα. «Αποτελεί τη μεγαλύτερη πίκρα μου που δεν έπαιξα στην Ελλάδα… Πιστεύω πια σίγουρα πως πλήρωσα τα πολιτικά φρονήματα του πατέρα μου που ήταν αριστερός μέχρι το τέλος της ζωής του», είχε πει στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ". Ο Χατζηπαναγής ζήτησε πολλές φορές το “χαρτί” να παίξει στην Ελλάδα, όμως τον απειλούσαν πως αν παίξει θα το έπαιρναν χάλκινο μετάλλιο που κέρδισε με την ΕΣΣΔ στην Ολυμπιάδα του Μόντρεαλ.

Το φινάλε 
Η τελευταία του επίσημη εμφάνιση με τον Ηρακλή έκανε στις 26 Οκτωβρίου 1990, την ημέρα των 36ων γενεθλίων του, στον αγώνα για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με τη Βαλένθια, στη μοναδική του ευρωπαϊκή συμμετοχή!!

xp-4

Επίσης…
* Το 2003, γιορτή των 50 χρόνων της UEFA, ανακηρύχθηκε κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής των τελευταίων 50 χρόνων από την Ε. Π. Ο.
* 1984: Κλήθηκε και αγωνίστηκε στη Μικτή Κόσμου εναντίον της αμερικανικής ομάδας "Κόσμος Ν. Υόρκης", σε φιλανθρωπικό αγώνα που έγινε στη Νέα Τζέρσεϊ, στο Στάδιο "Τζάιαντς", ενώπιον 40.000 θεατών (μεταξύ αυτών 15.000 Ελληνοαμερικανοί ομογενείς). Συμπαίκτες του ήταν, μεταξύ άλλων, οι: Πίτερ Σίλτον, Ζαν Μαρί Πφαφ, Ρούντι Κρολ, Φέλιξ Μάγκατ, Ούγο Σάντσες, Φιγκερόα, Φραντς Μπεκενμπάουερ, Κέβιν Κίγκαν, Μάριο Κέμπες, Ντομινίκ Ροστό και ο Θωμάς Μαύρος.

* Δυο χαρακτηριστικά highlights της καριέρας του ήταν αναμφίβολα η... τριπλή ντρίμπλα στον Στυλιανόπουλο της ΑΕΚ μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια και η εμφάνισή του σε ένα παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, όταν ο Ηρακλής υποχρέωσε ο Ηρακλής το "τριφύλλι" στη βαρύτερη ήττα της ιστορίας του με 6-0. Ο Βασίλης Κωνσταντίνου, ο τότε γκολκίπερ του Παναθηναϊκού, είχε βιώσει εφιαλτικές στιγμές, σίγουρα μια από τις χειρότερες της καριέρας του. 
Πολλοί άλλοι βρέθηκαν στην ίδια θέση, το είχε η μοίρα τους άλλωστε απέναντι σε αυτόν τον βιρτουόζο της "στρογγυλής θεάς". Βασίλη Χατζηπαναγή, σ' ευχαριστούμε...

xp-5

xp-9

xp-6

xp-10

xp-8

xp-3

xp-11