Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

ev media-logo

29 χρόνια χωρίς τον Παύλο Μπακογιάννη. Η ανάρτηση του Κώστα Μπακογιάννη & η ανακοίνωση της ΝΟΔΕ ν. Ευρυτανίας

Το ημερολόγιο έγραφε 26 Σεπτέμβρη του 1989, όταν στις 07.58 το πρωί, ο Παύλος Μπακογιάννης, βγαίνοντας από το γραφείο του, στην οδό Ομήρου, στην Αθήνα, δέχεται την επίθεση τριών ενόπλων της 17Ν που τον πυροβολούν με δύο 45άρια όπλα.mpakogiannis paulos11

Ο Παύλος Μπακογιάννης μεταφέρεται άμεσα στον "Ευαγγελισμό", αφήνει όμως, την τελευταία του πνοή λίγη ώρα αργότερα. Σήμερα συμπληρώνονται 29 χρόνια από εκείνη τη μέρα. Την ημέρα που δολοφονήθηκε συνέπεσε να εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση η χρηματοδότηση του προγράμματος για την Ευρυτανία, που ο ίδιος είχε καταρτίσει. Ο Μπακογιάννης πέθανε λίγα λεπτά μετά το χτύπημα και κηδεύτηκε στο Καρπενήσι στις 29 Σεπτεμβρίου 1989 παρουσία πλήθος κόσμου, που φώναζαν συνθήματα κατά της τρομοκρατίας.

Ο Παύλος "έφυγε" νέος, δεν πρόλαβαν να τον γνωρίσουν καλά-καλά οι Ευρυτάνες και όπως όλοι όσοι πεθαίνουν νέοι... ζουν για πάντα. Μετά από 27 χρόνια και οι Ευρυτάνες δεν ξέχασαν τον άνθρωπό τους, που μόχθησε για τα πιστεύω του, που πολέμησε τη χούντα, που τελικά ανυψώθηκε από όλους τους Έλληνες.

Σήμερα, αναδημοσιεύουμε αποσπάσματα από εκτενές άρθρο του Ιστορικού Ηλία Στουραΐτη, υπεύθυνου Οργάνωσης, Ψηφιοποίησης και Τεκμηρίωσης Ιδιωτικού Αρχείου "Παύλος Μπακογιάννης".

"…Ο μικρός Παύλος μεγαλώνει στα χωριά της Ευρυτανίας την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου. Το πείσμα του Παύλου ήταν μεγαλύτερο από την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του και καταφέρνει να σπουδάσει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο κάνοντας διάφορες δουλειές μαζί με τον αδελφό του. Τα δύσκολα χρόνια της Ευρυτανίας ήταν πάντα στο μυαλό του. Ακόμα και η πτυχιακή εργασία του έχει ως θέμα το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ευρυτανίας.

Το πείσμα του για μόρφωση, έρευνα και μάθηση τον στέλνει στην τότε Δυτική Γερμανία. Το παράξενο όλων είναι ότι δε γνωρίζει τη γερμανική γλώσσα. Ούτε αυτό στάθηκε εμπόδιο. Οι δουλειές του ποδαριού και η καθημερινή τριβή με τον κόσμο του έδωσαν τη δυνατότητα να μάθει τη γλώσσα  και να ξεκινήσει μεταπτυχιακές σπουδές.

Η ανάληψη της θέσης του Διευθύνοντα Συμβούλου στο ελληνικό πρόγραμμα της Ραδιοφωνίας του Μονάχου του δίνει τη δυνατότητα να έχει καθημερινή επαφή με τους Έλληνες της Γερμανίας. Ο Παύλος Μπακογιάννης γράφει στίχους για τραγούδια της ξενιτιάς και της εργατιάς για τους ομογενείς μαζί με το φίλο του Μπάμπη Πραγματευτάκη και τους ενημερώνει για τα καθέκαστα της πατρίδας τους. Δε μένει μόνο εκεί. Γράφει και παιδικό βιβλίο με τίτλο: "Οι από πάνω" στα γερμανικά και ελληνικά. Πολλές ώρες δουλειάς στο γραφείο του. Σημειώσεις παντού και για κάθε θέμα. Όλα πρέπει να είναι υπό έλεγχο και κάθε είδηση πρέπει να μεταδίδεται σωστά.

Η ελληνική δικτατορία βρίσκει τον Μπακογιάννη στο αεροδρόμιο για την Ελλάδα. Το άκουσμα αυτής της είδησης κάνει τον Μπακογιάννη να επιστρέψει στα ραδιοφωνικά του καθήκοντα και να ξεκινήσει έναν αγώνα εναντίον της. Επαφές με πολιτικές ομάδες του εξωτερικού, συναδέλφους από άλλες χώρες, συνεντεύξεις σε έντυπα και τηλεόραση είναι μερικές από τις κινήσεις του. Το ελληνικό ΥΠΕΞ ανοίγει την "υπόθεση Μπακογιάννη" και οι πληροφορίες για το πρόσωπό του είναι συνεχείς.

Ο Μπακογιάννης χάνει την ελληνική ιθαγένεια, αλλά ο αγώνας του φουντώνει.

pavlos mpakogiannis_23424234

Αποσπάσματα από την εκπομπή του αναμεταδίδονται από την Deutsche Welle και στην Ελλάδα το όνομά του γίνεται γνωστό. Ο καυστικός του λόγος έκανε τη Χούντα να τον φοβάται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα που έφτιαξε στις 31/12/1969 ειδικά για τη Χούντα: "Αρχή μηνιά κι αρχή χρονιά την πάθαν στο Παρίσι. Ψήφο δεν πήραν ούτε μια και κορυφώθηκε η κρίση, γιατί σε όλων πια τα όμματα άλλη εικόνα δεν φαντάζει πως τα ανθρώπινα τα δικαιώματα συνέχεια το καθεστώς παραβιάζει.... κλπ". Ο Μπακογιάννης ολοκληρώνει λίγο πριν το τέλος της Χούντας τη διδακτορική του διατριβή με θέμα: "Στρατοκρατία στην Ελλάδα".

Η Μεταπολίτευση βρίσκει τον Παύλο Μπακογιάννη στην Ελλάδα παντρεμένο (σ.σ με την Ντόρα Μπακογιάννη), με δύο παιδιά και Αναπληρωτή Διευθυντή της ΕΙΡΤ. Μια θέση που του εμπιστεύτηκε ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Διευθυντής του ΕΙΡΤ ήταν ο Δημήτρης Χόρν.

Η παραμονή του, όμως, ήταν μικρή. Αποφάσισε σύντομα να αποχωρήσει: "Νομίζω πως η καλύτερη υπηρεσία που προσφέραμε, ο κ. Χορν και εγώ, ήταν να κρατήσουμε το Ραδιόφωνο και την Τηλεόραση μακριά από κομματικούς επηρεασμούς και κομματικές επιδράσεις". Όμως, ο κομματικός παράγοντας αποτελεί μελανό σημείο και η αποχώρησή του επιβεβλημένη.

Έπειτα, αρθρογραφεί και γράφει βιβλία με θέματα την πολιτική, την κοινωνική κατάσταση της Ελλάδας, την παιδεία, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, την αναδιοργάνωση της διοίκησης, την οικονομία, το περιβάλλον κ.α. Ο λόγος του, τις περισσότερες φορές, επικριτικός. Η δημοκρατία δε φαίνεται να βαδίζει προς μια θετική πορεία, αλλά γίνεται κακέκτυπο της Χούντας. Τα αποφθέγματα που βγαίνουν από τα κείμενα του Μπακογιάννη είναι πολλά:

"Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα που δέχεται τον άνθρωπο όπως είναι", "Μπορούμε και διαφωνούμε, γιατί μπορούμε να συνυπάρχουμε", "το ήθος της πολιτικής" είναι και προοπτικά γίνεται ήθος της κοινωνίας", "Οι φράσεις που επαναλαμβάνονται στομώνουν την κριτική σκέψη", "Σκέψου πόσο κακό έχουν κάνει τα δόγματα στην πρόοδο της ανθρωπότητας", "Ανανέωση σημαίνει επικοινωνία και όχι παραπλάνηση", "Κράτα λοιπόν όσο μπορείς ελεύθερη τη ψυχή και το μυαλό σου, ανοιχτά και για τις αυριανές σκέψεις και ιδέες σου".

dolofonia-mpakogianni-grafeio1

Ο Μπακογιάννης επικρίνει τον τρόπο άσκησης της δημοσιογραφίας: "πρώην υμνητές της Χούντας έχουν μεταβληθεί σήμερα από τις στήλες εφημερίδων σε κήνσορες της δημοκρατίας και των δημοκρατών. Έτσι, έχει αναπτυχθεί ένα είδος υποδημοσιογραφίας, που δυστυχώς καλλιεργείται και κατευθύνεται ακόμα από αξιωματούχους του κόμματος που κυβερνάει".

Θέλει μια δημοσιογραφία με κανόνες. Ο δημοσιογράφος να κάνει ενδελεχή έλεγχο και διαρκή έρευνα για να μπορεί να παρουσιάσει ένα θέμα. Καυτηριάζει, επίσης, και την πολιτική πραγματικότητα της εποχής του: "Ο Έλληνας ψηφοφόρος γνωρίζει την αδυναμία του να επιβάλλει τη θέλησή του στο κόμμα και γι’ αυτό χρησιμοποιεί τις εκλογές ως επιχείρηση τιμωρίας ή εκδίκησης. Χρησιμοποιεί την ψήφο περισσότερο με αρνητική έννοια παρά με πολιτική". Τα παραδείγματα πολλά, οι σκέψεις του πολλές. Το περιοδικό "Ένα" αποτυπώνει την επιτυχία των όσων θέλει να προσδώσει στο κοινό με τις μεγάλες του πωλήσεις. Ο Κοσκωτάς, όμως, είχε αντίθετη γνώμη και τον απομακρύνει από το περιοδικό.

Ο Μπακογιάννης εντάσσεται στην πολιτική σκηνή με σκοπό να αναμορφώσει τη γενέτειρά του. Κάνει συνεχείς έρευνες για να μπορέσει να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα ανάπτυξης για την Ευρυτανία.

Καταφέρνει να κερδίσει τη μονοεδρική της Ευρυτανίας, έχοντας κερδίσει ουσιαστικά τις εντυπώσεις από τους κατοίκους της περιοχής. Ο Μπακογιάννης θέλει πραγματικά να αλλάξει την Ευρυτανία. Παράλληλα, εισηγείται στη Βουλή την άρση των συνεπειών του Εμφυλίου Πολέμου "Είναι η Ελλάδα, είναι ο Λαός μας, είναι η Δημοκρατία. Για την πορεία μας στο μέλλον θα πρέπει, οριστικά να αρθούν όλες οι συνέπειες του Εμφυλίου Πολέμου και να απαλλαγούμε από δουλείες… να ψηφίσουμε ένα νόμο - μνημείο και ορόσημο - μεταξύ δύο εποχών".

Η δημοκρατία, όμως, κατάφερε αυτό που δεν μπόρεσε να κάνει η Χούντα. Φίμωσε τον Μπακογιάννη στις 26/9/1989 λίγο πριν μπει στο γραφείο του. Κατά ένα περίεργο τρόπο, την ίδια ημέρα εγκρίνεται η χρηματοδότηση για το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα της Ευρυτανίας. Το λεγόμενο "Βρώμικο 89" δε μπόρεσε να καταλάβει τη φράση ότι "στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα".

Ο ερευνητής διαπιστώνει ότι η μικροϊστορία του Παύλου Μπακογιάννη γίνεται μακροϊστορία και αγγίζει μια ολόκληρη χρονική περίοδο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας που πολλοί θέλουν να λησμονήσουν. Η ιστορία, όμως, κάνει κύκλους και επανέρχεται.

"Μόνον άνθρωποι ελεύθεροι μπορούν να οικοδομήσουν μια ελεύθερη ανοιχτή κοινωνία που να τους ταιριάζει και μέσα σ’ αυτήν να μπορούν να δημιουργήσουν"..."


pavlos kostas_bakogiannis1

"Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε..."

Με πέντε μόλις λέξεις και μία φωτογραφία, ο Κώστας Μπακογιάννης θυμήθηκε τον πατέρα του, Παύλο.

«Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε», έγραψε ο Περιφερειάρχης στο facebook, ανεβάζοντας μια φωτογραφία ως παιδί στην αγκαλιά του πατέρα του, ενώ δίπλα τους βρίσκεται ο Παπα-κώστας.



Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΝΟΔΕ

Ανακοίνωση για τα 29 χρόνια από τη δολοφονία Μπακογιάννη εξέδωσε η ΝΟΔΕ ΝΔ ν. Ευρυτανίας, όπου αναφέρονται τα εξής:

«Συμπληρώνονται σήμερα 26 Σεπτεμβρίου, 29 χρόνια από την άνανδρη δολοφονία του Βουλευτή μας, οραματιστή και πρωτεργάτη της εθνικής συμφιλίωσης Παύλου Μπακογιάννη.

Ήταν λίγο πριν τις 8 το πρωί της 26ης Σεπτεμβρίου 1989. Τα πυρά από τα δύο 45άρια της 17Ν στόχευσαν το Βουλευτή Ευρυτανίας της ΝΔ Παύλο Μπακογιάννη τραυματίζοντας τον θανάσιμα, μπροστά από το γραφείο του επί της οδού Ομήρου στην Αθήνα.

Η είδηση προκάλεσε σοκ στο πανελλήνιο, καθώς ο Παύλος Μπακογιάννης είχε ήδη καταγράψει στο δημόσιο βίο του μία πορεία που τον κατέτασσε στις πιο ήπιες και ενωτικές φωνές της πολιτικής ζωής. Με έντονο αντιδικτατορικό αγώνα, αμέσως μετά την πτώση της Χούντας αφιέρωσε την ζωή του στο να σβήσουν τα πάθη του παρελθόντος και να υπάρξει η λεγόμενη «εθνική συμφιλίωση», αφήνοντας πίσω τις πληγές του εμφυλίου πολέμου.

Ο Παύλος Μπακογιάννης γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1935 στο χωριό Βελωτά της Ευρυτανίας. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του παπα-Κώστα και της πρεσβυτέρας Ειρήνης Μπακογιάννη. Γυμνάσιο πήγε στο Θέρμο Τριχωνίδας, για ένα χρόνο στο Καρπενήσι (1950) και τελείωσε στην Πάτρα στο Β' Γυμνάσιο Πατρών.

Σπούδασε Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, παίρνοντας πτυχίο Πολιτικής Οικονομίας και Πολιτικών Επιστημών των Πανεπιστημίων Μονάχου, Τύμπιγκεν και Κωνσταντίας (Konstanz), στο Πανεπιστήμιο της οποίας ανακηρύχθηκε κατόπιν Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών. Δίδαξε Πολιτικές Επιστήμες και Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 και για 10 περίπου χρόνια διηύθυνε το ελληνόφωνο πρόγραμμα της ραδιοφωνίας της Βαυαρίας.

Στο Μόναχο γνώρισε τη Ντόρα Μητσοτάκη, κόρη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η οποία σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης και την οποία και παντρεύτηκε το 1974. Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, την Αλεξία και τον Κώστα.

Όταν εκδηλώθηκε στην Ελλάδα η δικτατορία ήταν διευθυντής του ελληνικού προγράμματος της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας και από τη θέση αυτή αντιτάχθηκε στο δικτατορικό καθεστώς και έκανε εκπομπές με σχόλια και ειδήσεις που αναμεταδίδονταν και από την «Ντόιτσε Βέλλε». Εκπομπές που έγιναν σήμα κατατεθέν του αντιδικτατορικού αγώνα.

Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, το 1974 επέστρεψε στην Ελλάδα.

Στην περίοδο της κυβέρνησης εθνικής ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή διετέλεσε αναπληρωτής γενικός διευθυντής του ΕΙΡΤ (νυν ΕΡΤ).

Εργάσθηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» και το 1982 ανέλαβε εκδότης - διευθυντής του εβδομαδιαίου περιοδικού «ΕΝΑ» έως το Φεβρουάριο του 1985.

Από το Νοέμβριο του 1985 μέχρι το Σεπτέμβριο του 1989 διετέλεσε πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Μητσοτάκη. Τον Ιούνιο του 1989 εκλέχθηκε βουλευτής της μονοεδρικής περιφέρειας Ευρυτανίας.

Ακολούθησε η Κυβέρνηση Τζαννετάκη, στο σχηματισμό της οποίας ανέλαβε ενεργό ρόλο, ως διαπραγματευτής μεταξύ του κόμματός του και του «Συνασπισμού».

Παροιμιώδης υπήρξε η φράση του Παύλου Μπακογιάννη «Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα».

pavlos-bakogiannis-arxeio11

Ήταν πολιτικός ήπιος και συναινετικός. Θεωρούσε επιβεβλημένη την υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών, την επούλωση των πληγών του εμφυλίου πολέμου και την Εθνική Συμφιλίωση. Στα πλαίσια αυτής του της πεποίθησης εργάστηκε για την επιτυχία του πρωτοποριακού, για την εποχή, εγχειρήματος συγκυβέρνησης Αριστεράς και Δεξιάς. Για τους ίδιους λόγους ήταν εισηγητής εκ μέρους της Ν.Δ., του νομοσχεδίου για την απάλειψη των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου που υπερψηφίστηκε και έγινε Νόμος το καλοκαίρι του 1989.

Υπερασπιστής της ελευθερίας του τύπου, πρωτοπόρος σε δύσκολες συνθήκες , ίδρυσε τον περιφερειακό ραδιοφωνικό σταθμό «Ράδιο Καρπενήσι  97,5 FM», που εκπέμπει αδιαλείπτως έως σήμερα και εξέδιδε την τοπική εφημερίδα «Παλμός της Ευρυτανίας».

Ο Παύλος Μπακογιάννης είχε ιδιαίτερη αγάπη στην πατρίδα του, την Ευρυτανία και ασχολήθηκε για την ανάπτυξή της. Άλλωστε, το πρώτο του βιβλίο είχε τίτλο: «Η Ευρυτανία και οι οικονομικές της δυνατότητες» (Αθήνα, 1960).

Μάλιστα είχε καταρτίσει ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχέδιο της Ευρυτανίας, το οποίο υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την ημέρα που έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες της 17Ν, εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση η χρηματοδότηση του προγράμματός του.

Σήμερα που από πολιτικούς χώρους ακούγονται φωνές μισαλλοδοξίας, διχασμού και πόλωσης η ΝΟΔΕ Νέας Δημοκρατίας Ευρυτανίας εμπνεόμαστε από τις ιδέες του Παύλου Μπακογιάννη για δημοκρατία και εθνική συμφιλίωση».