Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018

ev media-logo

«Οι παρατρεχάμενοι της εξουσίας». Άρθρο του κ. Ταϊσίρ Ραουάσντε, Δ/ντή Ακτινολογικού Εργαστηρίου Γ.Ν Καρπενησίου

Λένε πως κάποτε ένας αητός, καθώς πετούσε περήφανα πάνω από την κορφή ενός απροσίτου βουνού και συλλογιζόταν πως μόνον αυτός καταφέρνει κάτι τέτοιο, διέκρινε ακριβώς στην κορυφή ένα ταπεινό σαλιγκάρι. Το ρώτησε λοιπόν, πως κατάφερε αυτό το τόσο αργό πλάσμα να φτάσει τόσο ψηλά. Και πήρε την απάντηση: «Έρποντας, γλείφοντας και με τα κερατά μου»!

taisir-aktinologos

Υπάρχουν δυο όροι, «μανδαρινισμός» και «βυζαντινισμός» που εκφράζουν χαρακτηριστικά τις δολοπλοκίες και τις πάσης φύσεως μηχανορραφίες που εξυφαίνονται στο περιβάλλον κάθε εξουσίας, όπου κυριαρχεί η ισχύς του ενός ή έστω των ολίγων. Ο καθένας που έχει στοιχειώδεις γνώσεις ιστορίας γνωρίζει το τι καθεστώς επικρατούσε γύρω από μονάρχες, βασιλείς, σουλτάνους, αυτοκράτορες. Διάφοροι αξιωματούχοι συζητούσαν φανερά, αλλά πάσχιζαν ταυτόχρονα να επικρατήσουν των άλλων όμοιων τους με κάθε μέσον - θεμιτό κι αθέμιτο -, ώστε να αποκτήσουν την εύνοια του αφέντη και να αποκτήσουν ισχύ, εξουσία, κύρος και χρήμα. Σήμερα, στον «πολιτισμένο» κόσμο έχουν επικρατήσει τα δημοκρατικά καθεστώτα, αλλά το φαινόμενο δεν εξαφανίστηκε. Απλώς εξελίχθηκε σε πιο «διακριτικές» μορφές. Επεκτάθηκε σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής, εκεί όπου διακυβεύονται οικονομικά και άλλα συμφέροντα. Ταυτόχρονα υπάρχει ο «ισχυρός» άνθρωπος, που έχει τοποθετηθεί (με αρχαιρεσίες ή διορισμό) και πρέπει να λαμβάνει αποφάσεις.

Έτσι, οι κάθε λογής πρόεδροι, διοικητές, προϊστάμενοι κλπ. περιτριγυρίζονται από διάφορα πρόσωπα, τα οποία πασχίζουν να αποκτήσουν την εύνοια τους με κολακείες, με συκοφαντίες κατά των «αντιφρονούντων» ή με άλλα πλάγια περισσότερο ή λιγότερο αθέμιτα μέσα. Ο τρόπος που ο κατέχων τη θέση αρχής χειρίζεται όλους αυτούς που ο λαός ονομάζει «παρατρεχάμενους» καθορίζει εν πολλοίς και το αποτέλεσμα της διαχείρισης της εξουσίας στην κάθε υπηρεσία (μεγάλη ή μικρή). Προσεκτικός και ικανός προϊστάμενος, δύσκολα υποκύπτει και ξεγελιέται. Αν είναι αριβίστας, ανίκανος, απρόσεκτος αποτελεί εύκολη λεία για τα πρόσωπα αυτά, τα οποία θα μπορούν να επηρεάζουν τις αποφάσεις και τις κινήσεις του. Στην πρώτη περίπτωση, η κάθε υπηρεσία θα λειτουργεί όσο είναι δυνατό καλύτερα και αποτελεσματικά. Στη δεύτερη, θα προκύψουν δυσαρέσκειες, δυσλειτουργίες και ίσως και καταστροφές.

Και πώς θα καταλάβει ο «άρχων» ποιοι είναι οι σωστοί υφιστάμενοι και ποιοι οι πονηροί και δολοπλόκοι; Δεν είναι πάντα εύκολο. Σίγουρο είναι όμως, πως συνήθως είναι αυτοί που θα σπεύσουν να τον πλησιάσουν πρώτοι, να δείξουν τη μεγάλη προθυμία τους να τον εξυπηρετήσουν, να τον διευκολύνουν, να δείξουν πόσο εκτιμούν τα προσόντα του και φυσικά να προσφέρουν αφειδώς «εξυπηρέτηση» στο κάθε τι που θα παρουσιαστεί εντός και ... εκτός υπηρεσίας! Αν ο προϊστάμενος πέσει στην παγίδα τους, το τι θα ακολουθήσει είναι εύκολο να το φανταστεί κανείς: δυσλειτουργίες, προβλήματα με τις αντιδράσεις του προσωπικού της υπηρεσίας, διχόνοια. Και για όλα αυτά ο «παρατρεχάμενος» έχει βέβαια τη λύση: Κατηγορίες, έντεχνα και ύπουλα εκστομιζόμενες (ποτέ εγγράφως βέβαια) και σχεδόν πάντα άδικες. Έτσι θα βγάλει από τη μέση τους ικανούς συναδέλφους του, ώστε να μην συναντήσει αντίσταση στα δικά του σχέδια.

Αν όμως ο προϊστάμενος γνωρίζει από αυτά και αναγνωρίσει τον ύπουλο διαβολέα, ξέρει πολύ καλά τι θα κάνει. Ούτε φασαρίες, ούτε τίποτα σχετικό. Αρκεί να κλείσει τα αφτιά του σε κολακείες και κατηγορίες και να ανοίξει τα μάτια του. Με λίγη υπομονή θα φανεί η αλήθεια και οι ενέργειες, που πρέπει να γίνουν. Και φυσικά, τα μάτια πρέπει να μείνουν ανοιχτά, γιατί ο ύπουλος απλώς κρύβεται και περιμένει την επόμενη ευκαιρία...

 

Ταϊσίρ Ραουάσντε

Διευθυντής Ακτινολογικού Εργαστηρίου