Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

ev media-logo


Τα στατιστικά μιας δεκαπενταετίας. Ο Διονύσης Παρούτσας για τα 15 χρόνια ζωής των «Ευρυτανικών Νέων» και της στήλης του «Τρίτη Ματιά»

Η 20ή Νοεμβρίου 2002 έπεφτε μέρα Τετάρτη. Η πολιτική ζωή της Ευρυτανίας μόλις είχε ηρεμήσει. Οι τοπικές εκλογές είχαν τελειώσει και εκλέχθηκε δήμαρχος ο Βασίλης Καραμπάς και νομάρχης ο Κώστας Κοντογεώργος. Στον Δήμο Καρπενησίου, μάλιστα, είχαν γίνει δυο φορές εκλογές, κι ενώ την πρώτη Κυριακή επροηγείτο ο Δημήτρης Καρατσίκης, τη δεύτερη νίκησε ο Καραμπάς με πολύ μικρή διαφορά κι αυτό είχε δημιουργήσει μεγάλη αίσθηση, καθώς οι "ειδήμονες" δεν το πρόβλεψαν. Το ευρώ ήταν ήδη σε χρήση από τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς, όλοι όμως στο μυαλό μας κάναμε ακόμη πολλαπλασιασμούς με το 3 για να δούμε πόσο κόστιζαν τα πράγματα. Ένα πακέτο τσιγάρα για παράδειγμα κόστιζε δυόμισι ευρώ ή 750 δραχμές περίπου. triti matia_collage_1o_protoselido

Οι Ολυμπιακοί αγώνες πλησίαζαν ακάθεκτοι κανένας όμως δεν ανησυχούσε για τις συνεχείς υπερβάσεις του κόστους. Ήμασταν σίγουροι πως με τα καινούρια συστήματα παρακολούθησης "σι-φορ-άι" που έφτιαχνε η Ζήμενς, θα κάναμε τους ασφαλέστερους αγώνες και η Αθήνα θα πλημμύριζε τουρίστες που θα πλήρωναν για όλα τα έξοδα. Η πολιτική βρισκόταν στο απόγειό της. Όλοι ασχολούνταν με τα κόμματα, με τους μηχανισμούς, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις κέρδιζαν συνεχώς οφέλη για τα μέλη τους, τα δάνεια έρρεαν ως άλλοι Πακτωλοί, όλοι αγόραζαν αυτοκίνητα και η αγορά ακινήτων άρχιζε να εκτοξεύεται. Η ευδαιμονία και η αισιοδοξία ήταν τα συναισθήματα που βίωναν όλοι! Ακόμα και στον μικρό μας τόπο, τα ενοικιαζόμενα ξεπετάγονταν σαν μανιτάρια, νέα ξενοδοχεία χτίζονταν όλα έδειχναν ότι σε δέκα χρόνια οι πάντες θα έτρωγαν με χρυσά κουτάλια… Κούνια που μας κούναγε!

Μέσα σε αυτό το οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον, γεννήθηκαν τα Ευρυτανικά Νέα. Ο Ηλίας Τσώνης σε μια εμπνευσμένη στιγμή δημιουργικότητας και αναζήτησης, ύστερα από ατελείωτες ώρες προγραμματισμού στον υπολογιστή  (το άλλο μαγικό εργαλείο εκείνης της εποχής), στο μικρό γραφειάκι πάνω από την τράπεζα ΑΛΦΑ στην πλατεία, ντουμανιασμένο από τους καπνούς των τσιγάρων, κοντά στις 3 το πρωί, μου υπέβαλε την κλασσική ρητορική ερώτηση: "Δεν βγάζουμε μια εφημερίδα;". Θα ήταν εντελώς ανακόλουθο με το χαρακτήρα μου, όπως τον έχουν αντιληφθεί τόσα χρόνια τώρα οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες αυτής της στήλης, αν το δεχόμουν αμέσως: "Είσαι με τα καλά σου; Τι θα γράφουμε; Πόσες ειδήσεις νομίζεις ότι μπορεί να δώσει το Καρπενήσι;"

Ο Ηλίας όμως δεν χαμπαριάζει από τέτοια. Αφού έψαξε και βρήκε άκρες, τρόπους έκδοσης, τυπογραφεία και εκδοτικό λογισμικό, με έβαλε εκόντα-άκοντα στο παιχνίδι. Εβδομάδες ολόκληρες αναλύαμε τις μεγάλες εφημερίδες των Αθηνών, μελετούσαμε το ύφος, το στήσιμο, τις γραμματοσειρές, την πολιτική τους στάση τη θεματολογία τους. Το αποτέλεσμα ήταν –τουλάχιστον για μένα– απρόσμενο: Η πρώτη έκδοση σχεδόν εξαντλήθηκε από τα περίπτερα ήδη από τη δεύτερη μέρα. 

Έκτοτε κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι. Η εφημερίδα βραβεύτηκε ως η καλύτερη στην Ελλάδα. Σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που κάθε Τετάρτη, πρώτη τους δουλειά είναι να την πάρουν στα χέρια τους και να την ξεσκονίσουν. Πολλοί, και δεν έχω λόγια να τους ευχαριστήσω γι' αυτό, περιμένουν πώς και πώς, να διαβάσουν την Τρίτη Ματιά, λες και πρόκειται να τους πει κάτι σοφό! Το προσωπικό της εφημερίδας ενισχύθηκε από επαγγελματίες δημοσιογράφους. Στις στήλες της παρέλασαν συνεντεύξεις και άρθρα σημαντικών προσωπικοτήτων, όχι μόνο της τοπικής αλλά και της ευρύτερης ελληνικής πολιτικής και πολιτιστικής ζωής.

Μέχρι σήμερα, στα 15 χρόνια που πέρασαν έχουν εκδοθεί 777 φύλλα. Τα κείμενα της "Τρίτης Ματιάς" και μόνο έφτασαν τα 525, έχουν γραφτεί μετρημένες πάνω από 500 χιλιάδες λέξεις που φτάνουν τις 1000 σελίδες! Κι αυτά χωρίς να υπολογίζονται οι επαναδημοσιεύσεις, τις οποίες όσοι είστε μόνιμοι αναγνώστες σίγουρα τις έχετε βαρεθεί! Ιδίως εκείνη η "Χιροσίμα" και το "Νόημα της Ανάστασης" έχουν μπει πάνω από πεντ' έξι φορές…

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στη θεματολογία όλων αυτών των χρόνων δεν μπορεί παρά να χαμογελάσει πικρά… Πού ήμασταν και πού φτάσαμε… Πώς η αισιοδοξία των πρώτων χρόνων μεταβλήθηκε σταδιακά σε απορία, φόβο, απόγνωση. Πώς η πολιτική στάση της στήλης αν και εσκεμμένα ίσων αποστάσεων, εντούτοις ανά διαστήματα περιέρχονταν ως άλλο εκκρεμές του Φουκώ από τα δεξιά στα αριστερά και τούμπαλιν.

Έχοντας κάνει μια μικρή αποδελτίωση στο περιεχόμενο των κειμένων αυτών διαπιστώνεται ότι το 32% αφορά τα Ήθη, το 16% την Πολιτική, το 13% τον Πολιτισμό, το 7% το Περιβάλλον και ακολουθουν με 5% η Εκπαίδευση, οι Εκλογές, η Οικονομία κτλ. Σε μια άλλη ταξινόμηση, ανάλογα με το ύφος βλέπουμε ότι το 27% των κειμένων της "Τρίτης Ματιάς" αποτελεί έκφραση γνώμης, το 24% είναι απλά πληροφοριακό, το 13% επικριτικό (κάτι που γίνεται… ασυναίσθητα και και αποδεικνύει ότι... κακώς με κατηγορούν όσοι λένε ότι "στρογγυλεύω" τα πράγματα), το 13% εκφράζει συναίσθημα (ίσως γι' αυτό τη στήλη διαβάζουν πολλές γυναίκες), το 8% είναι κείμενα στήριξης σε τοπικές πρωτοβουλίες, το 5% βγάζει αισιοδοξία, ένα άλλο 5% έχει πικρές αναφορές και τέλος το 3% είναι αστεία κείμενα.

Πέρα όμως από τους αριθμούς αυτούς και την παράθεσή τους, που ίσως και να κρύβουν ένα είδος ματαιοδοξίας, αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι μέσα από την Τρίτη Ματιά και τα Ευρυτανικά Νέα, καταγράφεται αδιάλειπτα, δεκαπέντε χρόνια τώρα η ίδια η ζωή. Με τις χαρές και τις μεταβολές της, τα όνειρα και τις απογοητεύσεις της. Μέσα από την εφημερίδα αυτή που κρατάτε στα χέρια σας, εσείς ως αναγνώστες κι εμείς ως δημοσιογράφοι, γράφουμε το κομμάτι της Ιστορίας που μας αναλογεί και για το οποίο ο μόνος κριτής είναι το Μέλλον και τα παιδιά μας.

Αν κατανοήσουμε αμφότεροι τον ρόλο μας και υιοθετήσουμε την κριτική προσέγγιση ως μόνο τρόπο γραφής (εμείς) και ανάγνωσης (εσείς), τότε οι μελλοντικοί αξιολογητές μας μπορεί και να φανούν επιεικείς. Σε ότι αφορά εμένα, αυτό που έχω να πως ως κατακλείδα, είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ανοχή σας όλα αυτά τα χρόνια, κάτι το οποίο αποτελεί και το μοναδικό, αλλά πολύτιμο κέρδος μου.