Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2019

ev media-logo

(ΒΙΝΤΕΟ) «Είμαστε λίγοι, για να είμαστε διχασμένοι». Η κεντρική ομιλία του δημάρχου Καρπενησίου στα Μποτσάρεια 2019

Ο δήμαρχος Καρπενησίου, κ. Νίκος Σουλιώτης, ήταν ο κεντρικός ομιλητής της 2ης ημέρας των «Μποτσαρείων 2019», το βράδυ του Σαββάτου, 10 Αυγούστου, στο ιστορικό Κεφαλόβρυσο.souliotis-nikos-omilia-mpotsareia-19

Αναφερόμενος στη Μάχη του Κεφαλοβρύσου, σημείωσε πως οι Έλληνες «έκαναν το αδύνατό δυνατό, επιδιδόμενοι σε μία νικηφόρα μάχη (…)», τόνισε ωστόσο παράλληλα πως δεν πρέπει να μιλάμε «μόνο για το παρελθόν, για το ένδοξο και αναμφίβολα τιμημένο παρελθόν, αλλά για το μέλλον· για τις καλύτερες ημέρες που περιμένουμε να έρθουν. Για όλα όσα οφείλουμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές των Ελλήνων».

Η σύμπνοια και η ομόνοια αποτελούν τα «κλειδιά» για το αύριο, είπε: «Όλοι μαζί και το επαναλαμβάνω- όλοι μαζί, θα κερδίσουμε αυτά που μας αξίζουν, αποκαθιστώντας την πληγωμένη υπερηφάνεια της χώρας μας». «Οι Έλληνες», τόνισε ακόμα ο δήμαρχος, «αξίζουμε καλύτερα και τώρα ήρθε η ώρα να αλλάξουμε, ξεπερασμένες νοοτροπίες και παρωχημένες αντιλήψεις».

ΒΙΝΤΕΟ

 

Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΟΥΛΙΩΤΗ

Κυρίες και Κύριοι,

Σκοπός των διήμερων εκδηλώσεων είναι να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τον Μάρκο Μπότσαρη και τους πολεμιστές, οι οποίοι το βράδυ της 8ης προς τα ξημερώματα της 9ης Αυγούστου του 1823, εδώ στο Κεφαλόβρυσο, με γενναιότητα, αντιστρόφως ανάλογη της αριθμητικής τους δύναμης, έκαναν το αδύνατό δυνατό, επιδιδόμενοι σε μία νικηφόρα μάχη, η οποία ωστόσο στιγματίστηκε  από τον θάνατο του αρχηγού τους.

Αυτές οι εκδηλώσεις, για όλους εμάς έχουν ιδιαίτερη σημασία και αξία.

Εκδηλώσεις που αποτελούν κοινή προσπάθεια και συνεργασία όλων των φορέων, συλλόγων αλλά και καθενός που ανιδιοτελώς συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια ανάδειξης της προσφοράς αυτού του μικρού αλλά περήφανου τόπου, στην ιστορία της πατρίδας μας.

Εκδηλώσεις που οραματιστήκαμε με τον συνδιοργανωτή μας, σωματείο  Μάρκος Μπότσαρης πριν από 5 χρόνια  και σήμερα με την ηθική και οικονομική στήριξη της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος και της  περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας, της Ιεράς Μητρόπολης Καρπενησίου, του συλλόγου Ευρυτάνων Αμερικής το Βελούχι, αλλά και επώνυμων και ανώνυμων συμπατριωτών μας, έχουν αποκτήσει πανελλήνια αναγνώριση. 

Κάτι που αποδεικνύει και η  αγάπη τόσων πολλών, καλών φίλων από όλη την Ελλάδα, που έρχονται εδώ κάθε χρόνο, κάθε χρόνο και περισσότεροι και με μεγαλύτερο ενθουσιασμό.

Όλους αυτούς τους ανθρώπους θέλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου.   Και να ζητήσω το πιο θερμό σας χειροκρότημα για όλους αυτούς.

Χωρίς υπερβολή, μπορούμε να πούμε πως η Μάχη του Κεφαλόβρυσου σφυρηλάτησε το μετέπειτα πνεύμα του αγώνα ως προς τη γενναιότητα, την σύμπνοια, την ορμή και το ήθος των επαναστατημένων Ελλήνων για το υπέρτατο αγαθό, την ελευθερία.

Και ο καλύτερος τρόπος να τους τιμήσουμε είναι να μη μιλάμε μόνο για το τι έγινε σαν σήμερα, σε αυτόν εδώ τον τόσο σπουδαίο και ηρωικό, μέσα στην απλότητα και την ταπεινότητά του τόπο, πριν από 196 χρόνια, αλλά για το τι θα γίνει στην πατρίδα μας, μετά από 2, όταν θα έχουν συμπληρωθεί 200 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης.

Να μη μιλάμε μόνο για το παρελθόν, για το ένδοξο και αναμφίβολα τιμημένο παρελθόν. Αλλά για το μέλλον. Για τις καλύτερες ημέρες που περιμένουμε να έρθουν. Για όλα όσα οφείλουμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές των Ελλήνων.

Γιατί, αν οι ίδιοι οι μπροστάρηδες της Επανάστασης του ‘21 μιλούσαν για το παρελθόν και ήταν προσκολλημένοι σε αυτό, δε θα κάνανε την ιστορική αυτή υπέρβαση. Και όλοι εμείς σήμερα δε θα ήμασταν εδώ.

Σε 200 χρόνια λοιπόν από την επανάσταση, η Ελλάδα οφείλει να είναι πάνω από όλα ενωμένη. Ηθικά, οικονομικά και πολιτικά αποκατεστημένη.

Η Ελλάδα του αύριο είναι αυτή που θα σταθεί στα πόδια της και θα κερδίσει τον σεβασμό της διεθνούς κοινότητας με τη δουλειά της. Όπως και τότε που η καθολικά αναγνωρίσιμη μορφή του μαχητή της ελευθερίας ενσαρκώθηκε στο πρόσωπο του σουλιώτη αγωνιστή και χάρισε στον ελληνικό ξεσηκωμό την ευρωπαϊκή αναγνώριση.

Στην Ελλάδα της Επανάστασης δεν χαρίστηκε τίποτα. Τα κερδίσαμε όλα με το σπαθί μας. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε και τώρα. Γιατί η σύγχρονη Ελλάδα, η δική μας Ελλάδα, δεν είναι επαίτης. Δεν είμαστε όμως, ούτε και ο περιούσιος λαός που πρέπει όλα να μας χαρίζονται.

 Όλοι μαζί και το επαναλαμβάνω- όλοι μαζί, θα κερδίσουμε αυτά που μας αξίζουν, αποκαθιστώντας την πληγωμένη υπερηφάνεια της χώρας μας.

Τότε λίγοι, Έλληνες πολεμιστές εναντίον ενός υπεράριθμου και πλήρως εξοπλισμένου εχθρού κατάφεραν τα μέγιστα· όχι μόνο να γραφτούν στο Πάνθεον της Ελληνικής Ιστορίας, αποτελώντας δόξα για τους απογόνους τους και για όλους εμάς, αλλά κυρίως χάραξαν με το παράδειγμά τους το τι μπορεί να επιτευχθεί, με κύρια όπλα το πάθος για την ελευθερία και την αγνή αγάπη για την πατρίδα.

Δίδαξαν  την ενότητα και την ομοψυχία μπροστά στον κίνδυνο, με σκοπό οι επόμενες γενιές να ζήσουν ελεύθερες και με πνεύμα δημιουργικό να χτίσουν μία δύνατη και ανεξάρτητη Ελλάδα.

Το παράδειγμα του Μπότσαρη είναι απλό αλλά και συνάμα δύσκολο, σκίζοντας το  χαρτί του διορισμού του σε στρατηγό απέδειξε στην πράξη τη δική του συνεισφορά στον αγώνα με την αυταπάρνηση και την θυσία του.

 

Σεβαστοί πατέρες,

Κυρίες και κύριοι,

Στις δύσκολες στιγμές που πέρασε και περνά η Πατρίδα μας, θα πρέπει να κοιτάζουμε προς ένα ευοίωνο μέλλον, μακριά από στείρες αντιπαραθέσεις και προσωπικές επιδιώξεις.

Δεν είμαστε εμείς και οι άλλοι. Είμαστε ένα.

Είμαστε λίγοι για να είμαστε διχασμένοι και έχουμε πολλά να κάνουμε μαζί.

Σήμερα λοιπόν, ας δώσουμε τον μεγάλο αγώνα.

Όχι μόνο τον αγώνα της επιβίωσης.

Αυτό το κάνουμε όλοι,

σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

 

Μάθαμε να παλεύουμε τόσα χρόνια άλλωστε,

για την οικογένεια μας,

τη δουλειά μας,

την καθημερινότητα.

 

Και ναι είναι δύσκολο.

Αλλά πιο δύσκολο ακόμη, είναι,

με το ρεύμα να είναι κόντρα,

να παλέψουμε για το μεγαλύτερο,

για το περισσότερο, για το ιδανικό.

 

Όλοι μαζί, να παλέψουμε για το εμείς και όχι για το εγώ. Για τη χώρα και όχι για το σπίτι μας.

Για το αύριο και όχι για το τώρα.

 

Να υπερβούμε το εύκολο και αβίαστο "όχι"

και να παλέψουμε για το δύσκολο "ναί".

Το "ναί" στη συνύπαρξη, τη συνεργασία, τη συμφιλίωση και τη συναδέλφωση. 

Το "ναι" στην ομόνοια και την ενότητα. 

 

Λέξεις χιλιοειπωμένες, το ξέρω,

που κινδυνεύουν να χάσουν το νόημά τους.

Στο χέρι μας είναι να τους δώσουμε και πάλι νόημα.

Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μία ιστορική ευκαιρία, έχουμε κάνει αρκετή προσπάθεια και μεγάλες θυσίες, τα τελευταία χρόνια,

Έχουμε αναγνωρίσει λάθη και παραλείψεις, διδαχθήκαμε από αυτά βάλαμε τα θεμέλια και πιο ώριμοι κάνουμε τα επόμενα βήματα.

Έχουμε απαλλαχθεί από την σκληρή εποπτεία και ήδη κινούμαστε με άλλη ταχύτητα.

Ο στόχος μας και το όραμα μας για μια Ελλάδα περήφανη 200 χρόνια με τα την απελευθέρωση της είναι πλέον εφικτός.  

Οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα και τώρα ήρθε η ώρα να αλλάξουμε, ξεπερασμένες νοοτροπίες και παρωχημένες αντιλήψεις.

Ήρθε η ώρα να λέμε λιγότερα και να κάνουμε περισσότερα.

Να στοχεύουμε με περισσότερο ρεαλισμό και λιγότερο ρομαντισμό, να δουλεύουμε σκληρότερα και αποτελεσματικότερα.  

Τώρα δεν συμβιβαζόμαστε με χαμηλές προσδοκίες και ελάχιστες απαιτήσεις.

Αξίζουμε καλύτερα και πρέπει να το αποδείξουμε στην πράξη.

Γιατί αν ένα πράγμα έχει αποδείξει διαχρονικά ετούτος ο λαός, είναι πως μας εμπνέει το μεγάλο.

Το μεγάλο που φαίνεται αδύνατο μέχρι να πραγματοποιηθεί.