Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

ev media-logo

Το Λιμάνι της Χάβρης - Άκι Καουρισμάκι 2011

είδος: Κοινωνική    
διάρκεια: 100’ 
πρωταγωνιστούν: Andre Wilms, Jean-Pierre Darroussin

dvd514

Ο Μαρσέλ Μαρξ, ένας μποέμ και ιδιόρρυθμος τύπος, ζει στη Χάβρη, το δεύτερο πιο πολυσύχναστο λιμάνι της Γαλλίας. Ο ήρωάς μας μοιράζει την καθημερινότητά του ανάμεσα στο ταπεινό επάγγελμα του λούστρου, τις συχνές επισκέψεις στο αγαπημένο του μπαρ και τη φροντίδα της Αρλετί, της βαριά άρρωστης συζύγου του. Ένα παιχνίδι της μοίρας, όμως, θα τον κάνει να συναντήσει τον Ίντρισα, έναν ανήλικο λαθρομετανάστη από την Αφρική, τον οποίο αναζητά η αστυνομία. Ο Μαρσέλ, εμποτισμένος με την έμφυτη ανθρωπιά του κοινωνικού του περιγύρου, αναλαμβάνει να τον βοηθήσει δίχως να υπολογίζει το κόστος και τις συνέπειες.

Σε μια κοινωνία, τοπική και παγκόσμια, παραδομένη πλήρως στις οικονομικές, ολέθριες συνέπειες του νεοφιλελευθερισμού (διότι, αγαπητοί μου, δεν είναι μόνο οι άνθρωποι άδικοι αλλά και τα συστήματα που επινοούν, κι ας προσπαθούν να σας πείσουν για το αντίθετο τα συστημικά παπαγαλάκια), την τρομολαγνεία, τις κατάρες για τους «άστοργους» πολιτικούς», την αντιδικία, τον φιλοτομαρισμό και τον ρατσισμό που εκδηλώνεται πλέον απροκάλυπτα από τάγματα εφόδου, εκλεγμένα και μη, φαντασιακά και υφέρποντα εδώ και χρόνια, κερδίζοντας πλέον την ανοχή μας, σε μια κοινωνία που η βλακεία και η έλλειψη παιδείας (με την ευρύτερη έννοια) καθιστούν αναγκαία την επινόηση του εκάστοτε καταραμένου αποθέματος που πρέπει να εξοντωθεί, του ξένου, του κακού, του τέρατος που μας παίρνει τις δουλειές, μας μολύνει με θανατηφόρες ασθένειες, μας κλέβει τις γυναίκες και μας παίρνει τα λεφτά από τις τράπεζες, σε μια κοινωνία παρανοϊκή και απελπισμένη, σάκος του μποξ, πλέον, για τους Ευρωπαίους που βρήκαν στο πρόσωπό μας το ιδανικό εξιλαστήριο θύμα για τις αμαρτίες τους, τους νέους «Εβραίους» του 21ου αιώνα, ταινίες σαν το Λιμάνι της Χάβρης, όμορφες, «περίεργες», αστείες και συγκινητικές, λειτουργούν σαν αντίδοτο για τους υγιείς πολίτες.

Επαναφέρουν στην επικαιρότητα τον ουμανισμό αποφεύγοντας τον ύπουλο μελοδραματισμό των μεγάλων studios (ύπουλο γιατί αντί να εγείρει, επιχειρεί να υπνωτίσει τις πλατιές μάζες), αποθεώνουν την αλληλεγγύη και την εγγενή καλοσύνη του ανθρώπου και αποδεικνύουν περίτρανα ότι οι Άλλοι, οι περίεργοι, οι ασυμβίβαστοι, οι λίγο αλλόκοτοι και παράξενοι, τα φρικιά των αιώνιων και απανταχού λιμανιών της Χάβρης είναι φορείς όχι της αρρώστιας και του Κακού αλλά της αγάπης και του Καλού. Είτε είναι λούστροι είτε λαθρομετανάστες…