Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

ev media-logo


Η χειρότερη εβδομάδα της χρονιάς. Το άρθρο του Διονύση Παρούτσα

Το παρακάτω κείμενο υπάρχει δημοσιευμένο από κάποιον ανώνυμο στο ιντερνετ. Νομίζω ότι μας εκφράζει όλους. Και για τον λόγο αυτό το αναδημοσιεύω αυτούσιο, χωρίς καμιά παρέμβαση:

taberna-thalassa

Πως νιώθετε που ξεπεράσαμε το φόβο τον κίνδυνο της χρεωκοπίας; Έτσι λένε τα αλάνια που γράφουν από εδώ και από εκεί. Εγώ πάντως λέω ότι ακόμα δεν ξεκίνησε καλά - καλά η χρονιά και φθάνει η χειρότερη εβδομάδα που θα ζήσουμε, μέχρι την επόμενη, δυστυχώς.

Τελευταία εβδομάδα του μήνα Γενάρη 2013. Δεν υπάρχει φράγκο όπως οι περισσότεροι ξέρουμε. Οι συνταξιούχοι που θα πληρωθούν τέλος του μήνα δεν έχουν στην τσέπη τους σχεδόν τίποτε. Το ίδιοι και οι υπόλοιποι. Και ακόμα δεν έχουν έρθει οι λογαριασμοί ρεύματος, γκαζιού, τηλεφώνου, φροντιστηρίων, ενοικίων και τόσων άλλων. Πως να την βγάλει ο κόσμος; Το έχουν γυρίσει όλοι στο στριφτό...Αγρινίου και στα λαθραία τσιγάρα της λαϊκής.

Τα μακαρόνια, τα ρύζια και οι φακές έχουν γίνει κυρίως πιάτο, παρόλες τις συνταγές που μας δείχνουν καθημερινά στην τηλεόραση. Τα σουβλάκια του ενός ευρώ έχουν γίνει μόδα...ανάγκης! Το ζυμωτό ψωμί στο σπίτι, επίσης. Τα ρούχα μας απλά τα πλένουμε και τα ξαναφοράμε. Για παπούτσια ούτε λόγος. Μια χαρά είναι αυτά που έχουμε.

Όταν (!!!) γυρνάμε και ψωνίζουμε πάμε σε πέντε έξι σούπερ μάρκετ. Ψάχνουμε τις προσφορές, και ούτε καν με λίστα, αλλά μετρώντας τα πράγματα μας στο καλάθι. Ταβέρνες και μπαράκια; Πλάκα κάνεις βέβαια. Θα μου πεις κάποιοι πάνε, ΟΚ καλά κάνουνε, είναι αυτοί που τα γράφουνε όλα για λίγο η κάποιοι που ζούνε σε ένα δικό τους κόσμο. Εκεί που είσαι, ήμουνα ,και εκεί που είμαι θάρθεις, λέει ο λαός.

Τα αυτοκίνητα παρκαρισμένα είναι και θα μείνουνε εκεί για αρκετό καιρό ακόμα. Τρεχάτε ποδαράκια μου, γιατί ούτε Μετρό δεν κυκλοφορεί. Οι πιτσιρικάδες βγαίνουν χωρίς χαρτζιλίκι έξω. Ντρεπόμαστε, αλλά και τι να κάνουμε. Πάντως αυτοί πάλι καλά περνάνε. Μακάρι παιδιά. Μεροκάματο δεν υπάρχει και όταν υπάρχει απλά δεν πληρώνεται. Έναντι 100 και ζήσε φίλε μου με αυτά, αν μπορείς. Δεν μπορείς; Το ξέρουμε, αυτά λέμε εδώ και κάτι γραμμές παραπάνω.

Σπίτια μας όλοι με τα πουλοβεράκια και κουβερτούλες στα πόδια. Χύμα κρασί και ούζο και μπόλικες καυτερές πιπεριές. Όλοι με κάποιο κρυωματάκι και δεν έχει έρθει και η γρίπη ακόμα. Για φάρμακα ούτε λόγος. Και όμως μας λένε ότι αλλάξαν όλα, θα πάμε μπροστά χάρη στις θυσίες που κάνουμε. Μπροστά θα πάμε; Δεν νομίζω φίλε. Μπροστά είναι η πείνα, εγώ αυτό βλέπω. Ανάπτυξη ακούμε και ...κατάψυξη βλέπουμε. Ποιος θα μας σώσει;

Το μόνο που μας σώζει είναι να φτιάξει ο καιρός. Ούτε ο Σύριζα, ούτε κανένας. Μιλάω πάντα για κοντινή λύση, γιατί για μακρινή ίσως να μην υπάρχουμε κάποιοι από εμάς. Ελπίζω να έρθει γρήγορα, γρήγορα η Άνοιξη και μετά το καλοκαιράκι και να μας φέρει ελπίδα και ζέστη πάνω από όλα. Να τελειώσουμε πρώτα με το κρύο, να ανοίξουμε λίγο τα σπίτια μας και τη διάθεση μας.

Γιατί το καλοκαίρι δεν μας φοβάμαι. Θα την βγάλουμε. Στην Ελλάδα ζούμε. Θάλασσα, κολύμπι, περπάτημα, θα γίνουμε όλοι στυλάκια. Το καλοκαιράκι με ένα ουζάκι και λίγο μεζέ στην παραλία πρωί βράδι. Αν όχι στην παραλία συνέχεια, τουλάχιστον με φίλους στις αυλές. Στα πάρκα και στις ανοιχτές συναυλίες.

Και πείτε της εφορίας, του ΟΤΕ, του ΔΕΠΑ, της ΕΥΔΑΠ ότι θα είμαστε στο πρώτο βραχάκι αριστερά.


 

πηγή: http://www.apn.gr/apn-blog/me-and-the-city/

erxetai-i-xeiroteri-evdomada-tis-xronias/