Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2019

ev media-logo

"Για τον Στέλιο Βλάχο". Διαβάστε το νέο ποίημα του Σπύρου Πεταρούδη

petaroudis-spyros-face

Κανείς να το πιστέψει δεν μπορεί!

Ο κόσμος Στέλιο που σε αγαπάει

ακόμα να ξυπνήσεις καρτερεί,

μα η καρδιά σου έχει πάψει να χτυπάει.

 

Στο χειρουργείο έφτασες να μπεις

κι ένα χαμόγελο πλατύ

έχεις στο στόμα.

Μα βγήκε η ψυχή σου πριν να βγεις

με το χαμόγελο στα χείλη σου ακόμα!

 

Ο χάρος να την κλέψει είναι εκεί

που βλέπει η καρδιά σου σπαρταράει.

Για να τον διώξει ο γιατρός

δεν το μπορεί..

Ανάξιος είναι το νυστέρι να κρατάει!!

 

Στο Ιπποκράτειο μια μέρα δυστυχώς

σε βγάλανε τα τελευταία βήματά σου,

εκεί του Ιπποκράτη όμως το φως

είναι θολό και έσβησε μπροστά σου.

 

Πετάει η ψυχή σου κι έφυγε ψηλά.

Ανέμελη τον κόσμο να κοιτάζει.

Βλέπει την γη σαν ρόδα που κυλά

και με στοργή το κορμί σου

να αγκαλιάζει.

 

Υπήρξες στη ζωή σου ταπεινός,

του μόχθου υπηρέτης γεννημένος.

Στη φαμελιά σου φάρος φωτεινός

που θα φωτίζει για καιρό

αν και σβησμένος!

 

Μακάρι εκεί ψηλά στη λευτεριά

να βρίσκουν οι ψυχές μας τη γαλήνη.

Δεν έχει εκεί ανήμερα θεριά,

είναι ο κόσμος που φωλιάζει η ειρήνη.

 

Κι εγώ να το πιστέψω δεν μπορώ!

Ούτε μου πάει καρδιά για να σε κλάψω.

Με τους φτωχούς μου στίχους θεωρώ,

πως θ’ αφυπνίσω κάποιους

αν τους γράψω.

 

Να ψάξουν και να βρούνε τελικά

μήπως και χάθηκε η ζωή σου

από λάθος

ή σαν μπουρδέλο λειτουργεί κανονικά

όλο το σύστημα υγείας κατά βάθος!

 

Αντίο Στέλιο. Ξεκουράσου εσύ.

Μια μέρα θα ξανασυναντηθούμε.

Και τότε θα το πιούμε το κρασί,

αυτό που δεν προλάβαμε να πιούμε!