Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2020

ev media-logo

«Παιδεία, ψωμί, ελευθερία». Το νέο άρθρο της Ευτυχίας Παπούλια

Πρώτο μάθημα, πρώτο έτος. Ακόμη θυμάμαι την ερώτηση του καθηγητή αμέσως μετά τις σύντομες συστάσεις: Τι είναι πανεπιστήμιο. Θυμάμαι επίσης και την αμηχανία, την ντροπή που αισθανθήκαμε, όταν κανένας μέσα σε τόσους φοιτητές δεν κατάφερε να αποδώσει μ΄ έναν απλό ορισμό τις αξίες αυτής της έννοιας. Κι έτσι ο λόγος ήταν δικός του… «Μία εστία παιδείας είναι λοιπόν, ένας χώρος πνεύματος που κινητοποιεί το νου, καλλιεργεί τη σκέψη ενώ διδάσκει μέσα από μια διεπιδραστική σχέση διδάσκοντες και διδασκόμενους, πολίτες και πολιτεία. Αυτό είναι το πανεπιστήμιο.

louketo-panepistimio

Κι εκτός από το ευρύτερο φάσμα των γραμμάτων και του πνευματικού πολιτισμού, που μέσα απ΄ αυτό διαχέονται, αξίες όπως η δημοκρατία, η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός, διδάσκονται και θεμελιώνονται στην πανεπιστημιακή διδασκαλία.»Κάτι τέτοιο είχαμε κι εμείς στο μυαλό μας, δύσκολο όμως να πάρεις παρόμοια απάντηση από νεοεισερχόμενο φοιτητή…

Τα πάντα είναι θέμα παιδείας λέμε, κι αυτό δεν στερείται αλήθειας. Η παιδεία αποτελεί την απόλυτη αξία με την οποία προάγεται η λειτουργία της κοινωνίας, της οποίας μάλιστα πρέπει να είναι προτεραιότητα. Είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την ομαλή συμβίωση στο κοινωνικό σύνολο, καθώς αυτή καθιστά το άτομο σκεπτόμενο, στοχαστικό, προφυλάσσοντας το από φανατισμούς ή απολυτρώνοντάς το από οπισθοδρομικές ιδέες και τυχόν προκαταλήψεις που μπλοκάρουν την προσωπική του εξέλιξη.

Πανεπιστήμιο όμως δεν σημαίνει απαραίτητα και παιδεία ούτε το αντίστροφο. Βέβαια ως τμήμα της κοινωνίας, το πανεπιστήμιο δανείζεται τους ιερούς σκοπούς της και ως κριτική συνείδηση στην πορεία του μετασχηματισμού της οφείλει με τόλμη και αποφασιστικότητα να διαπλάθει τη νέα ελπίδα που ίσως αλλάξει τα τωρινά σκάρτα δεδομένα. Τη συγκεκριμένη μάλιστα εποχή που διανύουμε τη μεγαλύτερη ίσως μεταπολεμική ύφεση με άγνωστες τις αυριανές συνθήκες, αυτό που φαντάζει λογικό είναι να προετοιμαστούμε μαζεύοντας εφόδια -και δεν εννοώ υλικά. Ποιος άλλος λοιπόν πιο ουσιαστικός τρόπος για τη συγκομιδή εφοδίων από τη μόρφωση;

Με την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης που προσφέρει ένα ανεπτυγμένο μορφωτικό επίπεδο, το κοινωνικό όν μπορεί με μεγαλύτερη ευκολία να διατηρεί την ακεραιότητά του στους σημερινούς πονηρούς καιρούς και πάνω απ΄ όλα μένει ικανό να διαγνώσει τις όποιες ευκαιρίες για προσωπική πρόοδο προσφέρονται. Με άλλα λόγια η επένδυση στη μόρφωση είναι μια σίγουρη επένδυση για το μέλλον. {div float:right}{module Google (Τετράγωνο 336χ280 κειμενο)}{/div}

Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση κανένα ενδιαφέρον δεν δείχνει γι αυτή την τεράστια περιουσία του ελληνικού δημοσίου αποκαλύπτοντας το σκληρό της πρόσωπο ακόμα και στο χώρο των πανεπιστημίων, τη στιγμή που είναι αναγκαίο επιστήμες και κυβερνήσεις να συνυπάρχουν και να αλληλοϋποστηρίζονται με στόχο την εκμετάλλευση των λαμπρών νέων μυαλών. Όμως όπως σε όλες τις περιπτώσεις του δημόσιου και ιδιωτικού βίου φύτρωσαν αγκάθια, έτσι και τα πανεπιστήμια δεν θα έμεναν αλώβητα.

Δυστυχώς. Η ασυγκράτητη αλαζονεία της εξουσίας δεν αρκείται στα τόσα θύματα που άφησε πίσω της η κρίση κι αποφάσισε να δείξει τα κοφτερά της δόντια στην ευαίσθητη σχέση της πολιτείας με τη διοίκηση των πανεπιστημίων, όπου οι πρυτάνεις δήλωσαν αδυναμία λειτουργίας μετά τη διαθεσιμότητα εκατοντάδων διοικητικών υπαλλήλων. Και κάπως έτσι οι εξεταστικές αναβάλλονται, οι εγγραφές των πρωτοετών αιωρούνται, ενώ τα ελληνικά νοικοκυριά, που ήδη δεινοπαθούν, αγωνιούν για το μέλλον των παιδιών τους που μοιάζει όλο και πιο δυσοίωνο.

Η νέα γενιά, βουτηγμένη μες την απογοήτευση βρίσκεται διαρκώς σε αδιέξοδο, αντικρίζοντας από μακριά τα όνειρά της να εξατμίζονται το ένα μετά το άλλο. Καταβάλλοντας σκληρή προσπάθεια να αποκτήσει τα απαιτούμενα εφόδια προκειμένου να μπει με αξιώσεις στην εργασιακή ζωή της χώρας, είναι υποχρεωμένη να ξεπερνά το ένα εμπόδιο μετά το άλλο.

Κι εσείς , κύριοι κυβερνώντες, είστε πάντα έτοιμοι όταν το ένα εμπόδιο ξεπερνιέται να στήνετε αμέσως το επόμενο. Θα έπρεπε να γνωρίζετε πως μετά το κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων, ένα λουκέτο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα σήμαινε κυριολεκτικά το τέλος αυτής της χώρας. Το ελληνικό πανεπιστήμιο παραμένει μια τεράστια δημόσια αξία, η μόνη που γεννά μυαλά με δύναμη, γνώση και όραμα. Δεν χωρούν εδώ τα μικροπολιτικά σας παιχνίδια!

Ανοίξτε λοιπόν τώρα τα Πανεπιστήμια και δώστε ένα τέλος στην ταλαιπωρία που υφίσταται η ακαδημαϊκή και φοιτητική κοινότητα. Μη ρίχνετε άλλα μαύρο χρώμα στους ορίζοντες των δικών σας παιδιών…

Όσο εσείς στοχεύετε στην αποπλάνηση μας με τα χρυσαυγιάτικα δρώμενα, κάποιοι αγωνιούν για την ουσία. Κι όσο εσείς αναζητάτε ξύλα απελέκητα για να χειραγωγείτε, κάποιοι επιμένουν…

Παιδεία, ψωμί, ελευθερία. Γιατί χωρίς την πρώτη είσαι νηστικός και υπόδουλος. Ξέρετε καλά τι κάνετε, ξέρουν όμως και οι νέοι. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα… Και αυτή τη φορά δεν υπάρχει Λεωνίδας για να κερδίσετε κύριοι τριακόσιοι…