Παρασκευή, 26 Απριλίου 2019

ev media-logo

Η... εθνική εορτή του τριφυλλιού

Την Τρίτη 24 Μαρτίου 1971, ο Παναθηναϊκός πραγματοποίησε ένα έπος ανάλογο του 1821, με την πρόκριση στους “4” της Ευρώπης, επί της δυνατής Έβερτον.
PAOGAZZETA
24 Μαρτίου: Μια ημέρα που θα περάσει στην ιστορία του ποδοσφαίρου μας». Με αυτή τη φράση η Αθλητική Ηχώ, την οποία εξασφαλίσαμε από το Αρχείο Τύπου Εφημερίδων και Περιοδικών, προαναγγέλλει την μεγάλη αναμέτρηση του τριφυλλιού με τα «ζαχαρωτά», στον δεύτερο προημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών! Η Αθήνα φοράει τα γιορτινά της, αφού ο Παναθηναϊκός έχει δείξει στο πρώτο ματς του Λίβερπουλ, όπου προηγήθηκε με τον Αντωνιάδη στο 81' για να ισοφαρίσει στο τέλος ο Τζόνσον, ότι μπορεί να γράψει ιστορία. «Η ώρα επλησίασε. Η μεγάλη μάχη θα γίνει σήμερα πραγματικότης και θα κρίνει κατά πόσον για πρώτη φορά στην ιστορία του ποδοσφαίρου μας θα μπορέσει μια ελληνική ομάδα να φθάσει στα ημιτελικά του κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης. Ανάμεσα στις “4” δηλαδή καλύτερες ομάδες της γηραιάς Ηπείρου... Ο Παναθηναϊκός από το φτωχό, το ασήμαντο αουτσάιντερ που ήταν προ του αγώνος του Λίβερπουλ είναι τώρα το φαβορί. Παίζει στο γήπεδό του, έχει πάρει τον αέρα των αντιπάλων, θα κινηθεί σε γνώριμο περιβάλλον, είναι ικανός …», αναφέρει χαρακτηριστικά η Αθλητική Ηχώ τη μέρα του αγώνα...

Διπλή χαρά
Και οι «πράσινοι» τα καταφέρνουν… οι φίλοι του «τριφυλλιού» ξεχύνονται στους δρόμους για να γιορτάσουν το δικό τους θρίαμβο! Με το 0-0 της Λεωφόρου, η πρόκριση στα ημιτελικά είναι γεγονός… «Η Ελλάδα, ολόκληρη, χωρίς καμιά εξαίρεση, πανηγυρίζει διπλά φέτος το "21". Σημαιοστολισμένη και περήφανη η μικρή μας πατρίδα τιμά, από την μία μεριά τους αθάνατους Ήρωας που της χάρισαν την λευτεριά πριν 150 χρόνια και υμνεί, ταυτόχρονα -τι συγκινητική αλήθεια σύμπτωση - τα λεοντόκαρδα παιδιά του Παναθηναϊκού που την στόλισαν με νέα ατίμητη δόξα και νέες δάφνες, μπροστά στην κατάπληκτη Ευρώπη…. Χθες, στην ειρηνική μάχη του Αθλητισμού, το Ελληνικό ποδόσφαιρο με τον υπεράξιό του εκπρόσωπο τον Παναθηναϊκό, βρέθηκε στην ίδια θέσι, όπως και στο ξεσηκωμό του "21". Με αναμφισβήτητο τον τίτλο του "δάσκαλου της μπάλας" οι Εγγλέζοι. Με τον αέρα, τέλος και το αβαντάζ του πρώτου διδάξαντος. Απέναντί τους, τα δικάς μας, ηρωικά παιδιά. Μαθηταία, οπωσδήποτε των Βρεταννών. Συνεχισταί μιας Ιστορίας χωρίς διεθνείς επιτυχίες, χωρίς τίτλους και περγαμηνές. Και για να μαστε μέσα στην πραγματικότητα "μικροί". Αυτοί, απέναντι στους μεγάλους...
Αυτούς που και η εμφάνισή τους μόνο στα γήπεδα προκαλούσε δέος, έκοβε τα πόδια των αντιπάλων. Άνιση η μάχη αν έχουμε υπ' όψιν το παρελθόν. Επαγγελματίαι οι Εγγλέζοι έναν αιώνα και παραπάνω. Έρασιταίχναι και χωρίς εφόδια μέχρι χθες οι δικοί μας. Μα όταν ο Ρωμηός αποφασίζει να δώσει τη μάχη, όταν αγωνίζεται για την τιμή και την δόξα της πατρίδος του, τότε είναι ικανός για όλα. Κι ας είναι η διαφορά ανάμεσα σε αυτόν και τον αντίπαλο όσο τα Τουρκοβούνια με... της Άλπεις. 
Έτσι πολέμησε και απώθησε τις αμέτρητες ορδές του Δαρείου και του Ξέρξη. Έτσι λύγισε μια πανίσχυρη και πάνοπλη αυτοκρατορία στα 1821 και έτσι χθες, δημιούργησε το "ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΘΑΥΜΑ" που η λάμψη του κατήυγασε εκτυφλωτικά την Ευρώπη. Με την πανηγυρική είσοδο του ιστορικού "τριφυλλιού" στους "4 πρώτους της ηπείρου μας.....», έγραφε υπερήφανη την επόμενη ημέρα η Αθλητική Ηχώ.

Ανώτεροι οι πράσινοι
Λίγοι περίμεναν φυσικά ότι ο Παναθηναϊκός θα απέκλειε μια καλοδουλεμένη αγγλική ομάδα. Στους δύο αγώνες απέδειξε όμως ότι η λέξη «θαύμα» ουσιαστικά μειώνει την προσπάθειά του. «Φαινομενικά η πρόκριση του Παναθηναϊκού είναι ένα ποδοσφαιρικό θαύμα. Μα είναι άδικο να χαρακτηρισθή έτσι, γιατί μόνο θαύμα στην ουσία δεν είναι αυτό που πέτυχαν στο Λίβερπουλ και εδώ οι πράσινοι λεβέντες. Το 1-1 και το θανάσιμο για την Έβερτον 0-0 δεν ήλθαν τυχαία. Ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε με το σπαθί του. 
Ήταν ο καλύτερος αγωνιστικά και κέρδισε δίκαια τον τίτλο μιας από τις καλύτερες σήμερα ομάδες της Ευρώπης. Έκτισε τον μεγαλειώδη θρίαμβό του επάνω σε γερές βάσεις, μεθοδικά», αναφέρει το ρεπορτάζ του αγώνα.

Στη συνέχεια τονίζει: «Στην τιτανομαχία του Λίβερπουλ, μέσα σ' ένα κάθε άλλο παρά φιλικό περιβάλλον, με μια διαιτησία που προσπαθούσε να σώσει το αγγλικό γόητρο, άνθεξε παλληκαρήσια στις τρομερές επιθέσεις της Έβερτον. Εξουδετέρωσε τους κανονιέρηδες του Λίβερπουλ και μόνο επειδή ο διαιτητής "έτσι το θέλησε ή... δεν θέλησε να ιδή την αλήθεια" υποχρεώθηκε να μοιραστεί τη νίκη με την Έβερτον. Χθες όμως ο Παναθηναϊκός έδωσε μαθήματα ευψυχίας, τακτικής, επιθετικού πνεύματος και ανωτερότητος στην Έβερτον. Κυριάρχησε στο γήπεδο απόλυτα. κυνήγησε την νίκη - παρ' ότι του αρκούσε η ισοπαλία και την έχασε τελείως συμπτωματικά. Βέβαια το 0-0 είναι αρκετό για να εισχωρήσει για πρώτη φορά μια ελληνική ομάδα στον περιορισμένο κύκλο των εκλεκτών της Ευρώπης.
Χθες ο Παναθηναϊκός έφτασε στιγμές-στιγμές στα επίπεδα των πιο φημισμένων ομάδων. Από την άμυνα ως την επίθεση στάθηκε ένα συγκρότημα πλημμυρισμένο από δημιουργία, πάθος, φλόγα. πίστι και τεχνική αρτιότητα. Ενενήντα λεπτά ολόκληρα, ο Παναθηναϊκός ήταν ο δάσκαλος του ποδοσφαίρου και Εγγλέζοι οι μαθηταί. Ανίκανοι να ανακόψουν όχι μόνον τον ρυθμό του παιγνιδιού, αλλά και τη μοιραία κατάληξη..».
Ο Παναθηναϊκός μπήκε επιθετικά, είχε σε φοβερή μέρα τον Γραμμό και στο 32' έχασε τρομερή ευκαιρία για να προηγηθεί. Η Έβερτον πίεσε λίγο στο τέλος του πρώτου μέρους και το δεύτερο ήταν... πανηγυρικό. Ο Παναθηναϊκός κυριάρχησε, είχε ευκαιρίες και στο 74' δεν του δόθηκε καθαρό πέναλτι για χέρι του Χερστ. Ήταν τόσο καθαρό, που οι παίκτες σταμάτησαν, αλλά ο Γάλλος διαιτητής δεν σφύριξε. Ήταν ξεκάθαρο ότι οι «πράσινοι» δεν αρκούνταν στην ισοπαλία, ήθελαν τη νίκη. Στο 75' ο Τομαράς έχασε μεγάλη ευκαιρία και στο  στο 89' ο Δομάζος έστειλε τη μπάλα στο δοκάρι. Το 0-0 ήταν γεγονός και φυσικά άνοιγε το δρόμο για το Γουέμπλεϊ...

«Τιμή και δόξα, αιώνια, στον Παναθηναϊκό να σταθεί η εμπροσθοφυλακή που θα οδηγήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο στα νέα του πεπρωμένα. Πίσω του θα ακολουθήσουν - δεν γίνεται αλλιώς - και άλλες ελληνικές ομάδες», έγραφε χαρακτηριστικά η Α.Η. που έβλεπε την πορεία εκείνη ως οδηγό για το μέλλον...
Πηγή: gazzetta.gr
** Ο Παναθηναϊκός στα ημιτελικά απέκλεισε και τον πανίσχυρο Ερυθρό Αστέρα και έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, κόντρα στον μυθικό Άγιαξ, όμως από τότε δυστυχώς κανένας άλλως ελληνικός σύλλογος δεν κατάφερε να παίξει σε τελικό Champions League ή Uefa, με μόνες εξαιρέσεις 2-3 παρουσίες και πάλι του τριφυλλιού στους “4” των δυο αυτών διοργανώσεων.