Σάββατο, 28 Μαρτίου 2020

ev media-logo


«Μια βόλτα στην αγορά». Ο Διονύσης Παρούτσας σχολιάζει το προεκλογικό κλίμα των ημερών

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσα πράγματα ακούει κανείς αν βγει αυτές τις μέρες στην πλατεία και στήσει αυτί στα πηγαδάκια που δημιουργούνται στις πέριξ καφετέριες, όπου όπως είναι φυσικό, αναλύεται, συντίθεται και ανασυντίθεται - ενίοτε δε και …αποσυντίθεται - η πολιτική πραγματικότητα.

zinopoulou-kinisi-kosmos1

Οι προβλέψεις για το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών έχουν την τιμητική τους. Ορισμένα δεδομένα δείχνουν να ανατρέπονται, ιδιαίτερα μέσα στην πόλη του Καρπενησίου ενώ οι ερμηνείες για την καθυστερημένη ανακοίνωση των ονομάτων των υποψηφίων του συνδυασμού του Σταμάτη δίνουν και παίρνουν. Τέλος πάντων, η πολιτικές αυτές συζητήσεις είναι το καλύτερο για όποιον ενδιαφέρεται να εντρυφήσει σε αυτό που ονομάζεται «τοπική κοινή γνώμη».

Ιδιαίτερα οι υποψήφιοι, οι οποίοι φυσικά πολλές φορές μετέχουν στις συζητήσεις αυτές, θα ήταν πολύ ωφέλιμο να ξόδευαν λίγο περισσότερες ώρες για τον καφέ τους ή έστω (κάποιοι από αυτούς) να ξόδευαν λίγα περισσότερα για να κεράσουν έναν καφέ! Είναι η «αγορά» της αρχαίας Αθήνας, όπου κρίνονται και επικρίνονται οι πάντες και τα πάντα.

Από την άλλη βέβαια, ίσως να είναι και σοφό που κάποιοι αποφεύγουν αυτού του είδους τις συναθροίσεις, καθώς μερικές φορές ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσουν τις κρίσεις θα ήταν η …άτακτη φυγή. Όλοι όσοι ασχολούνται με τα κοινά ξέρουν ότι θα ακούσουν και τα σχολιανά τους, ιδιαίτερα από όσους υποστηρίζουν την αντίπαλη παράταξη, εντούτοις δεν μπορούν να φανταστούν ότι η κριτική θα μπορούσε να είναι ποτέ τόσο σκληρή!

Είναι προνόμιο της στήλης να μπορεί να μεταφέρει αυτές τις απόψεις, αν όχι για άλλο λόγο, τουλάχιστο για να μπορέσουν όλοι αυτοί που πρόκειται να εισέλθουν στον πολιτική κονίστρα να διαμορφώσουν μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη άποψη για το τι είναι αυτό που ζητάει ο κόσμος.

Φυσικά μια ευθεία αναφορά σε ονόματα θα ήταν τουλάχιστον απρεπής. Μπορούμε όμως να δούμε εν τάχει ποιο είναι το γενικότερο κλίμα που επικρατεί. Έτσι κι αλλιώς τα ψηφοδέλτια ολοκληρώθηκαν, οι ισορροπίες που πρέπει να τηρηθούν είναι γνωστές ένθεν και ένθεν, λίγο πολύ η πολιτική πραγματικότητα επιβάλλει την αντίστοιχη συμπεριφορά τόσο επιτακτικά που δύσκολα μπορεί κανείς να την αποφύγει.

Με λίγα λόγια αν ρωτήσεις οποιοδήποτε δημότη για το ποιος θα είναι ο επόμενος δήμαρχος θα μπορούσε να στον υποδείξει με κλειστά μάτια. Όμως όσο περνάει ο καιρός όλο  και περισσότερο ακούγονται διάφορα σενάρια "ανίερων" μετακινήσεων και ροών ένθεν κακείθεν τα οποία όσο κι αν είναι ευσεβείς πόθοι κάποιων δημιουργούν πάντως ένα συγκεκριμένο κλίμα…

Ένα άλλο ζήτημα που απασχολεί μεγάλη μερίδα των συνδημοτών μας είναι η στελέχωση των ψηφοδελτίων. Όλο και περισσότεροι αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν συγκεκριμένα ονόματα, με συγκεκριμένη πολιτική διαδρομή να εμφανίζονται ως ορκισμένοι αντίπαλοι αυτών που κάποτε έπιναν νερό στο όνομά τους.

Παρ' όλο που ο επιχειρηματικός κόσμος τιμά αυτή τη φορά αρκετά το πολιτικό σύστημα με τη συμμετοχή του, πολλοί  θεωρούν ότι υπάρχει υπερβολικά μεγάλος αριθμός «δημοσίων υπαλλήλων» που ασχολούνται με αυτό και όπως είναι φυσικό, αισθάνονται πως αυτοί δεν μπορούν να τους εκπροσωπήσουν κατάλληλα και να τείνουν «ευήκοον ους» προς τα αιτήματα και τα προβλήματά τους, καθώς δεν τα γνωρίζουν τι θα πει να είσαι άνεργος ή ημιαπασχολούμενος.

Η ερμηνεία που δίνεται στη λειψανδρία αυτή, ποικίλει ανάλογα με το επίπεδο του κάθε «κρίνοντος» και κυμαίνεται από το ότι «όσοι ασχολούνται με την πολιτική το κάνουν για να τα οικονομήσουν», μέχρι το ότι «οι επιχειρηματίες έχουν μια επιχείρηση να φροντίσουν και δεν θα έμπαιναν στην περιπέτεια να την αφήσουν για να ασχοληθούν με τα κοινά». Δεν είναι όμως ούτε η ώρα ούτε ο χώρος να συζητηθεί στην ουσία του το θέμα αυτό που θα μπορούσε να αποτελέσει τίτλο για ολόκληρο άρθρο

Ένα άλλο θέμα που επίσης απασχολεί όσους ασχολούνται με την «εκ του ασφαλούς κριτική» είναι η διαχείριση των πολιτικών πραγμάτων από τα ίδια «σόγια» για δεκαετίες ολόκληρες. Το ζήτημα του νεποτισμού φυσικά ταλανίζει τη χώρα ολόκληρη και ο ιστορικός του μέλλοντος, αν ανοίξει τα πρακτικά της Βουλής σε διάστημα 150 χρόνων, χωρίς σαφή ένδειξη της ημερομηνίας, μπορεί κάλλιστα να πέσει έξω καθώς τα ίδια ονόματα έρχονται και επανέρχονται στο πολιτικό προσκήνιο.

Παρά ταύτα, πολλοί είναι οι υποψιασμένοι πολίτες που δεν θα ήθελαν να αναγκαστούν να ψηφίσουν κάποιον μόνο και μόνο επειδή είναι συγγενής με κάποιον άλλο. Αντίθετα φαίνεται να είναι σε θέση να αποδεχθούν το «νέο αίμα», αν ο υποψήφιος έχει όρεξη και ικανότητες. Το κακό με αυτό είναι ότι πολλοί νέοι πληρώνουν τις αμαρτίες του παρελθόντος για τις οποίες δεν φέρουν καμιά ευθύνη, αλλά δυστυχώς «αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα».

Αυτά λοιπόν για τους πολιτικούς μας οι οποίοι εξακολουθούν να διανύουν τη δική τους αργόσυρτη και βασανιστική Μεγάλη Εβδομάδα, ενώ για όλους τους άλλους η Ανάσταση πέρασε ήδη!

 

Όσο για μας τους υπόλοιπους που είμαστε έξω από το χορό, λέγοντας πολλά τραγούδια, Καλή Πρωτομαγιά!